Het schooljaar uit

Vorige vrijdag fietsten wij het schooljaar uit.


Een schooljaar dat alweer héél rap gedaan lijkt te zijn.
Onze laatste peuter werd kleuter.
Het oudste kind maakte voor 't eerst huiswerk.
De zoon rolde op zijn gemak de eerste klas van zijn lagere school uit.

Weeral een schooljaar om met een warm hart naar terug te kijken. Dankbaar om de fantastische leerkrachten waarbij onze kinderen mogen groot worden, om de fantastische dingen die onze kinderen deden.
Zo tof om ze te zien groeien, nog meer zichzelf te zien worden en ze mooi hun schooljaar te zien afsluiten.

Omdat we het afgelopen schooljaar niet altijd de tijd vonden om hier stil te staan bij hun hoogtepunten, delen we ze toch nog graag bij het ingaan van de zomervakantie. Bij wijze van afsluiter dan maar.

Aan het einde van juni mocht Fien met haar klasgenoten uit de 2de klas naar een studio in Mechelen om er een muzikaal verhaal op te nemen.
Tabaluga. Een fabel.
Het draakje waarrond ze enkele weken elke ochtend werkten, kreeg een staartje in een professionele studio.
We kregen een CD'tje met de opname.
Kinderen van 8 die een CD opnamen en dat ook nog zeer behoorlijk deden, man dat doet bijna zeer aan uw moederhart van trots.
Eén van de laatste dagen zongen de kinderen de liedjes ook nog eens in de klas voor een ouderpubliek. Een korte samenvatting daarvan, vind je hieronder.


Net voor de krokusvakantie speelde Fien toneel. Ook als afsluiter van een periode.
Het leven van Franciscus van Assisi was daarin de rode draad. Voke ploesj schreef een toneel waarin dat leven op een eigentijdse manier naar voren werd gebracht.
Ze speelden voor de allereerste keer in de grote zaal van de school. Wie niet kwam kijken, had absoluut ongelijk.



En Klaas, die werd in 't begin van 't schooljaar door een 12de klasser of twee op het podium gezet ter verwelkoming door de hele school.


Diezelfde Klaas zette aan 't einde van dit schooljaar een 12de klasser of twee af aan het podium van de grote zaal voor hun afscheid op onze school.


Hij speelde het kerstspel als toneel. Niet op het podium van de grote zaal, daar zijn eerste klassers nog wat klein voor. Wel in zijn eigen klasje voor ouderpubliek.


(Niet het boeiendste beeldmateriaal, maar het verdient hier wel zijn plaats.)


Met getuigschriften vol mooie woorden over onze kinderen en met vermoeidheid die zich vooral bij de kleintjes laat voelen, sloten wij het schooljaar 2013-2014 af.

Om te reageren moet je ingelogd zijn...