Electronicaloos

Dat het maar eens gedaan moest zijn met weinig tijd hebben voor de kinderen, vond de zoon.
Ik kan u zeggen, dat komt aan.

Al heeft hij eigenlijk gewoon kei hard gelijk.
Sinds ik terug ben beginnen werken, is er gewoon minder tijd voor kinderen en huishouden. Het is een kwestie van de dagen door te komen. Doen wat moet en niet meer dan dat.

Daarenboven heb ik de voorbije maand belachelijk veel tijd gesleten achter de laptop.
Foto's trekken en bewerken van allerlei dingen waaronder de foto's voor zijn zevenjarenfeest, den Toer de Sol, klasfoto's ea,... PR-werk voor school en ge zijt vertrokken voor ettelijke uren.

De uren die vader slijt achter zijn werkpaard/computer zijn hier duidelijk niet van tel. Maar wat moeder op haar gsm en computer doet, zijn blijkbaar doorslaggevend in de beleving van de kinderen.


"Of we dat nu eens allemaal konden wegdoen, die computers, iPads, gsm's, het afwasmachien,...!"
Dus beloofde ik hem electronicaloze dagen. Aan het einde van het schooljaar/begin van de vakantie.

Wasmachine en naaimachine mochten -na onderhandelen- blijven van hem. De telefoon ook.

En eerlijk... ik denk dat het de tofste dagen van de vakantie zullen zijn. Een stapje terug. Spelletjes uit de kast, boeken lezen, samen fietsen, samen brood bakken, koken,... Dingen waarvoor we de laatste maanden veel te weinig tijd hadden. Het klinkt bijna idyllisch!

Om te reageren moet je ingelogd zijn...