Gekwetst

Op zaterdag 3 mei stond er "ouderwerkdag" op onze kalender.
Uhu. Wij sturen ons kinderen naar zo'n school waar ge als ouder ook nog in uw vrije uren kunt komen knoeften.
Och, eerlijk... we vertrekken meestal zonder veel goesting, maar eigenlijk is dat tof. Zo'n bende toffe ouders die paadjes onkruidvrij maken, deuren en ramen schilderen, putjes proper maken, nieuw zandbakzand aanrukken,... noem het!... dat geeft een fijn gevoel. We bouwen (iets minder letterlijk dan de ouders uit de pioniersjaren) letterlijk mee aan de school van onze kinderen.




Bon. Ouderwerkdag.
Vader met een deel andere vaders naar het containerpark. Moeder op een ladder aan het kleuterhuis om de goten leeg te scheppen. Klaas huilt! Hij is in de zaal en moeke moet rap komen.

Een andere mama en de directrice ontfermden zich al over hem. Een geplet vingerke en veel bloed.

Ik griste wat gerief bij elkaar, zette Klaas in de bakfiets, vertrouwde onze drie meisjes toe aan andere aanwezige ouders en vertrok ik hoog tempo richting spoed. Klaas was levende sirene. Hij huilde een uur aan een stuk.

Na veel te lang wachten, knipte de arts op de spoedafdeling wat gescheurd vel recht en naaide met één steekje dat kleine vingerke bijeen. De rest moest zo genezen. Te klein om te naaien.


We kwamen pas weer op school aan als het gros van de ouders al naar huis was. Dat was dus niet volgens plan hé!

Ondertussen zijn we enkele dagen verder. We fietsten daarnet naar moemoeke voor een check-up. Het geneest goed. "Dat draadje eruit krijgen gaat nog niet gemakkelijk zijn" waarschuwde ze al. We bereiden ons alvast voor op een nieuwe brulsessie volgende week. ;)

Om te reageren moet je ingelogd zijn...