Woensdagnamiddag

Het soort dag waarop ge af en toe ander kinderen in huis haalt, uw eigen kinderen eens uit huis stuurt.
Vandaag was een combi. Twee erbij, ééntje van ons huisgebroed uitgeleend.

Dolle pret, zo drie vierjarigen in de bakfiets. Kwekken om ter luidst, vierjarigenmoppen waar uw oren van tuten.
Thuisgekomen spelen ze liever dan aan tafel te komen. Komen ze aan tafel, dan kunt ge niet volgen met bokes smeren.
Er wordt druk gegesticuleerd, vers uitgeschonken thee wordt een plasje thee op tafel. Het is dan wachten op de moment waarop ze zeggen "ik heb genoeg." "Ik heb genoeg" betekent zoveel als efkes rust aan tafel en tijd om uzelf een boke te smeren.

Het is ook vanaf die moment dat speelpartijen de max zijn. Ze spelen en ge hebt er geen omziens naar.
Een appeltje of een druifke om vier uur en hup, weer zoet voor efkes.


Een dochter van 7,5 die zo vier kleintjes wel de baas kan is anders ook vrij praktisch.
Geef ze de schminkdoosjes waar ze zo hard achter zaagde en het is voor minstens een uur rustig. (Sorry aan de mama's die extra waswerk hadden vanavond.)



Een bedenkelijk gezichtje na een spiegelaanschouwing fleurt ge gewoon terug op door ze twee schoon vlechtjes te geven. Blinkende kleuteroogjes zijn de max!


Spannend klinkt dat allemaal niet. Uitzonderlijk evenmin.
Ik maakte gewoon gebruik van de gelegenheid om mijn vaardigheden wat bij te schaven.
Foto's trekken met een invulflits. Omdat ik van flitsen geen bal kan.
En het verhaaltje krijgt ge er gratis bij. :)

Om te reageren moet je ingelogd zijn...