De zoon

Hij is zo blij met zijn meester. Verhaaltjes over de Knorrie en de Worrie, Sylvain de slang,...
Een grappige meester die zalige tekeningen maakt en die onze zoon netjes in 't gareel houdt. Ge kunt het niet beter treffen.

Het is zo plezant voor ons om hem graag naar school te zien gaan.
De eerste dagen was hij wat boos omdat hij nog niks nieuws had geleerd, maar die fase zijn we alweer gepasseerd.
Het kind krijgt Frans en Engels en dàt kon hij nog niet. Hij blij, wij blij want geen gezaag meer thuis.
Hoewel hij alle letters al kende, moeten we elke dag raden welke letter ze vandaag geleerd hebben op school. Als we het niet raden, dan geeft hij een hint. De max. :)

Het nieuwe schooljaar begon met een wiebeltand. De eerste week floepte dat tandje eruit op school. Nu is hij echt helemaal eersteklas waardig. :)


Hij is in de ban van Vos en Haas. In de grote vakantie las hij de eerste pagina van het grote boek van Vos en Haas zelf. Met veel moeite, geblaas en gezucht. Op eigen initiatief, dat spreekt. Van ons moet hij dat niet.
Ondertussen zit hij aan bladzijde 40 ongeveer. Nog steeds met hakken en plakken. Enkele woorden al op herkenning. Nog steeds op eigen initiatief. Maar al een stuk vlotter.



Of hij zich dan niet stierlijk verveelt in de klas? Nee gij. De meester zorgt er wel voor dat hij zijn uitdaging krijgt. Daarenboven zijn er nog zoveel dingen dat het manneke wel nog moet leren. Dingen waar hij zijn hoofd wél extra bij moet houden.

Gisteren na de ouderavond waren we allebei nog eens blij met onze schoolkeuze.
Het klopt!

Om te reageren moet je ingelogd zijn...