Goudlokje

Het kind met de gouden haren had nog steeds zo'n schone peuterkrul. Het soort haar waar ik twee jaar lang niet in durfde te knippen. De gouden krul waar de zon zo'n heerlijk spel in speelde.



De krul en het -ondertussen lange- haar waarin ook menig knoop al eens in speelde.
Haar van het kind dat het kot bijeen brult bij het ontwaren van een borstel of iets dergelijks om dat haar te ontwarren. Feest ende gekrijs in de ochtend. Moeder kan daar niet goed tegen.

De dreigementen van haar schoon haar af te knippen werden gisterenavond een serieus voorstel.
Een voorstel dat ze zelf niet van tafel veegde. Toen ik dus vanmorgen met de borstel kwam aanzetten werd er ook meteen de schaar bijgehaald. Ijzer moet ge smeden als het warm is.


Zodus, byebye babyhaar. Oh Trijn... kindje, wat lijk je plots weer groter.
En ja... die schone lok houden we bij in de Trijndoos. Met datum enal erbij. De peuterkrul...


Heerlijke foto's!

Ik wou dat die van mij ook eens op mijn voorstel zouden ingaan. Ochtendlijk gekrijs tijdens het dagelijks vlecht- en staartjesmoment, dat kennen we hier maar al te goed. Dat zijn van die momenten dat drie zonen mij zoveel makkelijker lijken!

Op 15/02/2013 om 23:04 schreef Kim:

Ik heb ook nog zo'n staart met peuterkrul van mezelf!

Bij ons Marie ben ik nog niet verder geraakt dan dreigementen. Zou het nog niet over mijn hart krijgen.

Om te reageren moet je ingelogd zijn...