Allerlaatste keer

Wij gingen vandaag voor de allerallerlaatste keer langs Kind en Gezin. Bijna zeven jaren lang kwamen we daar op geregelde tijdstippen. Soms voor één kindje, soms voor twee kindjes.

Over twee weken wordt Mitte 2,5 jaar. Ze mag na de krokusvakantie naar school. Mag. Want ze blijft nog rustig efkes thuis bij moeke.
Gewoon omdat dat kan.
Bij het krieken van de lente, dan gaat ook ons jongste kindeke naar school gaan.


Ons allerlaatste bezoekje was niet zo'n succesnummer.
Geen enkel ander kindje in de wachtzaal om 12u 's middags. Geen enkel kindje dat gemeten en gewogen werd. Geen enkel kindje dat onbewust voordeed aan Mitte wat er gebeurt.
De meetbak heeft het gedaan. Het kindeke verstijfde van de schrik. Alsof we ze op de guillotine legden en we ze in mootjes gingen hakken.



Na het meten en wegen plakte ze enkel nog aan mijn lijf. Ze bouwde géén toren voor de verpleegster, sjotte niet tegen de bal, stond niet op één been, vertelde niet wat er in het boekje stond. Niks. Geen woord. Alleen een vieze blik.
De verpleegster moest me dus wel op mijn woord geloven. Mitte leverde geen bewijsmateriaal.

Er werd 10kg690 en 87cm genoteerd in haar kinderboekje. Helemaal op haar pluimpjescurve. Helemaal content.
...dat we onze jas aandeden en ze zich op mijn arm naar buiten liet dragen, haar handjes stevig aan mij vastgeklemd.
Geen meetbakken en weegschalen meer voor Mitte.



Zo lief!

Wij hebben ons laatste K&G bezoek achter de rug. Omdat we het zo hebben kunnen regelen dat we telkens dezelfde dokter hadden, moet ik toch ook zeggen dat wat een speciaal moment is.

Volgende target: uit de pampers.

@sponzen ridder: is dat jullie target of het onze? :)
Wij moeten nog van de nachtelijke pampers vanaf. Voor de rest is 't hier kleir!

Nee, gelukkig ook enkel nog bij het slapen.

Wat zou eigenlijk de volgende mijlpaal zijn die ons wacht? Een lief? Géén lief?

Om te reageren moet je ingelogd zijn...