Dinodag

Het was hoog tijd om eens een vader-zoon momentje in te lassen. Onze jongen zit altijd al tussen 3 meisjes te spelen, en die papa van hem werkt alleen maar. Er is dus weinig plaats voor echte jongensdingen te doen in Het Echte Leven. Maar gelukkig is er de kerstvakantie met wat vrije tijd, en dus werd besloten dat Klaas en papa naar het Museum voor Natuurwetenschappen zouden gaan om wat dinoskeletten te gaan bekijken.

En da's een heuse NMBS Dagtrip, dus wat deden we: we namen de trein. Niet 1 trein, maar wel 6 in totaal. Om aan het museum in Brussel te geraken moesten we 3 treinen nemen: van Lier tot in Antwerpen Berchem, van Antwerpen Berchem naar Brussel Noord en van Brussel Noord naar Brussel Luxembourg, de eindhalte van onze reis. Vlakbij het museum.


3 treinen heen en 3 terug: dat zijn er dus 6 in totaal. Het venteke had nog maar een paar keer in de trein gezeten, dus deze reis verdubbelde zijn treinervaring zowat. De max, dus. Gewoon wat met de trein gaan rijden had meneer al genoeg gevonden, leek het wel. Hij mocht dan ook papa's biljet afgeven aan de treinbegeleider ("hij is er! hij is er!"), want zelf reist hij nog gratis en dus hij had geen ticketje. ;)

Eens in het museum (we waren er vlak na openingstijd, dus het was er nog heerlijk rustig) was het de ogen uit de hoofd kijken. Zoveel was er te zien! We begonnen bij de uitleg over fossielen en gingen zo verder van kleine dino's naar grotere dino's.


Overal waar er iets uit te proberen viel, wou Klaas het natuurlijk uitproberen. Zomaar wat naar wat dooie beenderen kijken die niks doen: daar is eigenlijk niet zoveel aan. Doen, wou hij. Uitproberen.


Gelukkig was het nog rustig genoeg zodat dat in de eerste plaats kon. Ik moest meestal wel wat uitleg geven, maar hij had het snel door, en zo fladderde meneer als een vlinder van doe-ding naar doe-ding, en af en toe eens stilstaan bij een nieuw dinoskelet onderweg.


Onder de grote zaal was er ook nog een verhaal over hoe ze de Iguanodon van Bernissart gevonden hadden, maar dat vond meneer weinig interessant. Mijn pogingen om de verhalen bij de afbeeldingen te vertellen werden weinig gesmaakt. :)


Op naar de zalen boven dus. Daar kan je een tentoonstelling volgen over evolutie. Ook dat ging half aan Klaas voorbij wegens vrij statisch, al heeft hij wel met veel enthousiasme alweer alle doe-dingen gedaan die hij kon doen. Ook de opgezette zoogdieren konden zijn interesse niet wekken ("jaja papa, da's een giraf hé"), en hij had ondertussen zijn zinnen gezet op de insecten.


Wij dus naar de insecten. Ik weet niet wat hij daar had verwacht, maar gezien dit een museum is en geen zoo waren de insecten gewoon ook dood en tentoongesteld. En niet bewegende insecten zijn blijkbaar niet interessant voor 5-jarige jongens (of toch de onze). Hij wou dus al snel weg om naar de walvissen te gaan zien, maar ik vond dat hij wat moest doorzetten zodat hij tenminste alles gezien had. Met wat aandringen kwamen we dus bij het einde van de insectenzaal, waar er echte beesten zaten (achter glas weliswaar).

Vogelspinnen! ("Trek eens een foto want ik denk dat Trijn daar bang van gaat zijn!")


Wandelende takken!


Krekels en kakkerlakken!


Enfin, hij kon hier zijn hartje terug wat ophalen na dat saai gedoe in de zaal ervoor. ;)

Het werd toen al bijna tijd om te gaan eten, maar eerst zijn we nog bij de walvissen gepasseerd. Dat vond hij toch wel impressionant, want dat zijn toch serieus grote skeletten, zeker als ge er onder kunt gaan staan (wat bij de dino's niet echt het geval is).


Vermits we om 13u30 een bezoekje aan het Paleolab hadden gepland, was het na walvissen nu wel echt tijd om eten te zoeken. De rij in het dinocafé was lang genoeg, maar we zochten ons een lekker broodje uit ("een smoske hé papa, en mag ik limonade?"). Ik moet zeggen dat zo'n halve voormiddag slenteren/rennen door een museum mijn appetijt goed had aangescherpt. Klaas vond zijn smoske uiteindelijk niet zo lekker (ik moet toegeven, het zag er beter uit dan het smaakte) en heeft meer dan de helft laten liggen. Gelukkig was er die fanta om de buik te vullen (mits een paar extra toiletbezoeken).


En zo stonden we op tijd voor de deur van het Paleolab. Dat Paleolab bleek een perfecte afsluiter van de dag te zijn: hands on! Een beperkte groep kinderen (5j+) en hun ouder(s) werden toegelaten en mochten zelf voor 45 minuutjes de paleontologist uithangen. Er was vanalles om te doen, net wat Klaas nodig had.


Puzzelen, origami, tekenen, fossielen zoeken in't zand, dinoknutselen, stenen zoeken, ... Het was meer dan genoeg, want we hebben niet alles kunnen doen.
><

Na het Paleolab was het tijd om naar huis te gaan (al was het tegen de zin van Klaas), want er stond nog een feest op het programma. En we hadden nog 3 treinen en een auto terug te nemen naar huis. Onderweg moesten we wat langer wachten in Brussel Noord, en op zoek naar een toilet kwamen we een Quick tegen. Ik heb hem dan nog maar getrakteerd op een zakje fritjes, want onze jongen had nog honger na zijn tegenvallend smoske 's middags. En tenslotte is het niet elke dag papa-zoon dag. ;)


Die papa-zoon dag was bijzonder aangenaam voor ons alletwee. We gaan dat nog doen!

Heerlijk he! We waren er afgelopen jaar met Lena haar klas. We gaan zeker nog eens terug, want ik heb de indruk dat we maar 1/10e van het museum gezien hebben!

Om te reageren moet je ingelogd zijn...