Verhuis

In het allerbegin van de grote vakantie deden wij een intern verhuiske. Na bijna 23 maanden werd het tijd om Mitte eens op een eigen kamertje te leggen.
Het dutske sliep tot dusver nog steeds op onze kamer. In haar eigen bedje welteverstaan. Zo cosleeping met een peuter, daar was ik persoonlijk niet zo voor te vinden.

Fien stond haar kamertje af aan Mitte en verhuisde naar de kamer waar Klaas slaapt, één verdiepje lager.
Fien en Klaas hun bedden zijn compatibel en werden in een nieuwe opstelling gewrongen.


(Dat logeerbed hoort eigenlijk onder Klaas zijn bed maar aangezien we toen een logeetje hadden, stond dat dus nog proper opgesteld in de kamer.)


Mitte haar bedje verhuisde naar boven.
In theorie allemaal schoon, zo als peuter naar uw eigen kamertje verhuizen. In praktijk ging dat toch niet zonder slag of stoot.
Helemaal alleen! Weg uit haar vertrouwde slaapomgeving.


Ze huilde de eerste nacht. En ook de tweede nacht. Mijn hart brak bijna in duizend stukskes.
Na een poosje gewenning sliep ze 's morgens wat langer. Geen wakker kindje meer om half zeven 's ochtends.

Sinds kort wordt ze zelfs niet meer standaard huilend wakker (iets wat ze nooit deed als ze bij ons sliep) maar roept ze MOEKEUH! of TIJ-IJN! als ze slaapkamerbuurvrouw Trijn heeft gehoord.


Nu nog juist hopen dat de werken aan de landingsbaan van de luchthaven in Zaventem rap voorbij zijn zodat dat kleinste zwijntje niet meer moord en brand krijst bij het horen van ochtendlijk landende vliegtuigreuzen.
Ik kan er ondertussen bijna mijn klok op gelijk zetten. Het vliegtuigspitsuur om 8u 's morgens doet Mitte -na het verschieten en het happen naar adem- steevast 'klietuig' snikken.

Het tweede verdiep is nu dus territorium van Trijn en Mitte. En kindjes van twee... die stappen dat al kei lang helemaal naar boven en sinds kort ook helemaal zelf naar beneden.


Alweer een stresske bij voor dat moederhart.

Wij hebben lang met vieren op een kamer gelegen (tot Tom een jaar of vijf was). Reden: geen van onze kinderen heeft een compatibel slaappatroon. De ene luistert nog lang naar verhalen, de andere is vroeg op, etc. Nu nog een driejarige op zijn plaats krijgen...

Om te reageren moet je ingelogd zijn...