Sprongetje
Bij tijd vervloek ik mezelf al eens. Zo vier kinderen op vier jaar en half... waar zat ik toch met mijn verstand?
Gelukkig zijn er momenten te over dat ik mezelf gelukkig prijs met mijn schare kinderen.
Als Mitte eindelijk "moeke" kan zeggen bijvoorbeeld.
Af en toe klinkt het nog als poeke en als ze me roept blijft het voorlopig nog poepoe, maar ze kán dus wel degelijk moeke zeggen hé!
Als Fien en Klaas op de grond liggen te gieren van het lachen met hun zelfverzonnen liedjes en grapjes.
Als we merken dat Trijn haar apenkuren wat aan 't ontgroeien is en ze steeds meer voor rede vatbaar is. Haar schattigheidsgehalte stijgt daarmee weer naar een hoger niveau.
Of als ge daar uw oudste dochter met de jongste aan de hand ziet staan.
Ik heb gelopen om mijn fototoestel te halen en dat beeld op de gevoelige plaat vast te leggen.
En serieus... op zo'n momenten maakt mijn hart een sprongetje!
Ik zat hier luidop te lachen. Zo schoooon!