Anderhalf, die jongste

18 maanden had een schone moment geweest om een Mitte-update te geven. Helaas, over een week wordt ze alweer 19 maanden.

Dat ze nog steeds een vroege vogel is. Terwijl ikzelf moeite moet doen om om half zeven mijn luiken open te trekken, heeft Mitte op die moment moeite om ze toe te houden. Tijdens de week is dat één ding, maar tijdens het weekend vind ik dat niet eerlijk!
De kans is reëel dat ze na het ontbijt toch weer moe is. Als er geen buitenhuizige activiteiten gepland staan, zwier ik het kind weer in bed om ze er 's middags weer uit te vissen. Drie uur voormiddagdutten, ze is daar niet vies van!

Het is zo'n vrolijk kind, dat Mitteke. Ze danst, ze lacht, ze zingt!, ze vertelt honderduit. We verstaan er vaak geen fluit van maar van haar gewauwel wordt ge steevast goed gezind.
Haar woordenschat breidt zich zoetekesaan uit. In 't begin dacht ik dat het een vroege babbelaar ging zijn. Niet dus. Haar taalontwikkeling stagneerde op een gegeven moment en begon zich recentelijk weer actief te ontwikkelen.

Het blijven woordjes tot hiertoe. Aan de fase van de tweewoordzinnekes zitten we nog niet. ;)
Lichaamsdelen, namen van de mensen in ons huis, dieren en hun geluiden en zoveel meer. Dát lukt haar wel. Zéker als er applaus en een publiek aan te pas komen.


Ze eet nog steeds voortreffelijk al merk ik dat ze kieskeuriger wordt.
Mitte is een soepboereke. Met soep doet ge nooit kwaad. Ze lepelt dat schoon leeg, zo'n kommetje... en als ze het lepelen beu is legt ze de lepel neer en sloebert ze haar kommetje langs de kant leeg. Heerlijk, die plantrekkerij van een anderhalfjarige.

Tekenen, lezen en met het keukentje en de popjes spelen zijn haar favorieten.


Leest ze boeken, dan zet ze zich voor de boekenkast en haalt boekjes uit... één voor één, leest ze en zwiert ze weg. Het gebeurt dat ze erbij gaat liggen. Boekje op de mat, Mitte erachter, voetjes in de lucht, handjes onder haar kinnetje. smelt
Of moeke of papa moeten voorlezen. Dan komt ze aandraven met haar "koekie/koekje" en zal er gelezen worden.
In de bibliotheek doet ze nét hetzelfde. Dolle pret, zo'n grote 'boekenkast'!

In losse flodders kan ik nog melden:
- dat er af en toe al eens een plasje gebeurt op het potje. Niet dat ze hier zwaar getraind wordt. Af en toe wil ze gewoon op haar potje.


- dat ze afgelopen maand voor 't eerst kleine staartjes had. Oh, kijk, dat is gelijk geen baby meer!


- dat ze geen bang heeft van de kippen maar wél van het lieve, zwarte konijn dat in onze hof hobbelt.


- dat ze nog steeds grote fan is van onze Felixpoes.
- dat ze haar kin tegen haar borst zet en vanonder haar wenkbrauwen tuurt als ge ze naar haar voeten geeft
- dat ze haar kweek openzet als het niet naar haar zin is.
- dat ze -als het aan haar lag- liever zou stikken in dat grote stuk sandwich/appel/... dat ze in haar mond propte, dan dat ge dat eruit haalt. Het kot is te klein, ik zweer het u!
- dat ze haar speelgoed niet zomaar laat afpakken door broer en zussen.
- dat ze compleet ontroostbaar wordt als ze nog maar dénkt dat moeder zónder haar ergens naartoe gaat. (Naar boven bijvoorbeeld, met de deur van de woonkamer gesloten.)
- dat het 's avonds -bij gelegenheid- durft te lukken om ze in haar bed te leggen zonder ze voorgaand aan te sluiten op het moedermelknet.
- dat ze 's morgens haar portie warme borsten opeist terwijl ze mee onder de ouderlijke dons ligt met twee ouders die stijf hun ogen verder dichtknijpen.
- dat ze zo mooi met de andere drie kinderen speelt, achter hen aanrent, met hen lacht en springt.
- dat wij elke dag smelten van haar snoeten, haar kuren, haar balorigheden, haar lieve lach en de vele kusjes en knuffels waarmee ze ons bedeelt.

Oh, wat zien wij dat onversneden brokske kind graag!

Op 02/03/2012 om 22:09 schreef L1:

't Is dan ook zo'n doetje hé! Dikke zoen voor mijn flinke meid!

zo schattig en wat wordt ze al groot.

Zo grappig dat ik heel veel dingen van Mitte herken in Lena :)

Heel liefdevol geschreven trouwens!

Om te reageren moet je ingelogd zijn...