Geschud

Ze kruipt op de tripptrappstoelen van de andere kinderen, ons Mitte.
Altijd van de anderen. Haar eigen stoel is nog te hoog.
Zo gaat ze bokes pikken van de anderen als die net gedaan hebben met eten, of ze gaat zo eens gauw drinken van het glas water dat daar staat.
Een enkele keer kruipt ze op tafel, maar ze lijkt begrepen te hebben dat dat écht niet mag.

Als andere kinderen aan de keukentafel spelen, dan komt ze graag meespelen. Hup, klim, de stoel op.
Zoals afgelopen weekend.
Klaas speelt een spelletje aan tafel. Mitte kruipt erbij en zit te pallepoten aan Klaas zijn gerief. Onze vriendeman vindt dat uiteraard niet tof en zegt wel vijf keer "nee Mitte, niet aankomen."

De zesde keer geeft hij zijn zus een duwke. Onbedoeld harder dan zij kon verwachten en dus gaat ze tegen de vlakte. Ons frêle ding... boenk op de grond.
Hij verbouwereerd en geschrokken, zij eerst stil en dan huilend op de grond.

Ze gaf over... en nog eens. Na het huilen kon ze enkel nog bij papa liggen en in slaap vallen.
Hallo! Onze achttienmaander... overdag!

We legden ze in het hangmatje en hielden ze nauwlettend in de gaten.


Een klein uurke slapen in het hangmatje, een middagmaal en een middagdut later was alles zoals tevoren. Een vrolijk klein meisje in ons huis.

Oef!

arm dutske! gelukkig is ze alweer de oude! Al zou je ooit eens willen dat ze hun lesje eens leren he!

Om te reageren moet je ingelogd zijn...