Kijkdoos

De kinderen eten schoon hun bordje -zo goed als- leeg. Ze vragen achter "zo ne speculaas" als dessert.
Allee vooruit dan, 't is goe.
Fien springt van haar stoel en grabbelt de versche doos koeken uit de kast.

Elks een koek in hun handen en stilte in het huis.
Stiltes lenen zich uitstekend tot het uitvinden van aandachttrekkerij.

Een doos op tafel. Ge kunt daar dus in kijken. Serieus en waarlijk... daar leeft vanalles in! Een konijn dat rondspringt. Oh en wat ruikt het daar lekker seg. Taart ofzo...
Kabouterkes... en nen hoop beesten. Ze zingen "Lang zal hij leven."
Slingers.
Amai! Een kei dikke regenwolk.
...naar binnen. Dieren het bos in.
Lichtje dat aangaat. Nog één.
Ze dansen achter het rameke.

Klaas kijkt ook eens. Twee beesten die vechten! Vossen of neushoorns ofzo. "Zie je ze moeke?"
Nee vent, ge kunt alleen uweigen verhaaltje zien, ik zie alleen kabouterkes.

Fien piept. Iets met prinsessen uiteraard en kindjes.

Trijn aapt na. Een doos aan haar snoet. Pinsessen!
Kleine zussen doen grote zussen achterna. Ahja!

Mitte mag voor één keer met de telefoon spelen. Binnenkort fantaseert ze heelder gesprekken. (Geblokkeerde) Knopjes indrukken is voorlopig voldoende. Ze wordt helemaal gelukkig van het getuut en gepiep.
Zalig! Kinderen die gelukkig zijn om iets waar niemand zich vragen bij stelt.


Gooi dus nooit zomaar een kartonnen doos weg. Misschien mis je wel een verhaal.

En creatief dat die kinders zijn, niet te doen!

Er zit meer in een doosje dan je denkt....

Om te reageren moet je ingelogd zijn...