Kamperen

Moeder en Mitte trokken gisteren het huis uit. Mitte koos de bestemming en moeder volgde gewillig.
Niet dat het romantisch werd, dat niet. Innig daarentegen... Mitte kon haar moeder niet missen!

De rit ging richting Lier. De auto werd geparkeerd, we gingen ons aanmelden, kregen een voorsmaakje van onze verblijfplaats, we wachtten, we wachtten lang.

Maar Mitte mocht niet zomaar blijven kamperen, ze moest nog slagen in een aantal testen. Dus werd er gegoocheld met buisjes en darmkes, werden we samen rondgereden, werd de dochter gefotografeerd, werden we weer rondgereden.

Daarna was het alweer wachten. Dat verblijf, dat is immers niet de eerste de beste camping!

Intussentijd passeerde de traiteur uit Kessel met verse fruitsla, rozijnenbokes, chocolaatjes, speculaas, croissant,... en een lader voor de foon.
En dat alleen voor moeder!
(Voor de geïnteresseerden; ne privétraiteur hoor, Van Hove genaamd, te betalen met vriendschap, sjarelklap en petekinderen. Ge moet 'm ni gaan zoeken in de gouden gids.)

En ja, Mitte had gewonnen! Den traiteur hielp onze inboedel nog even mee naar de toegewezen kamer brengen en bleef nog wat sjauwelen. Multi-inzetbaar als het ware!

Voila! Zo zijn we dus ingeschreven in hotel Heilig Hartziekenhuis voor een verblijf van minstens drie dagen!

Maar laten we duidelijk wezen. De bestemming voor het volgende moeder-dochteruitje, zal toch gekozen worden door moeder!
Zo kamperen met een ziek boeleke, dat is het toch niet hè. En al helemaal niet als ge het betreffende kind met darmkes en zakskes en ne paal moet meetronen.


Na het toffe kampeerverhaal, de droge feiten;
9/1/'11: vierde dag hoge koorts
Wegens zondag naar spoed voor een kinderarts van wacht.
Mitte met grauwe kleur, infectie in het bloed en licht onzuivere longfoto.
3 dagen antibiotica intraveneus en extra vochttoediening.
Dat laatste wordt al sneller stop gezet omdat Mitte goed drinkt.
Er werd zonet nog een neuswissertje afgenomen om te testen op griep.

Oei, niet leuk! Helaas voor ons ook een bekend verhaal...
Maar je zal verschieten hoe snel ze opklaart! Beterschap en goeie moed!!!

Op 10/01/2011 om 12:57 schreef Kim:

Goede zorgen en een grote portie liefde en dat komt wel weer goed. Dikke knuffel voor het protje en de moeke!!

Oooh, die oogskes. Arme Mitte.
Maar zo snel ze ziek en ellendig kunnen worden, zo snel kikkeren ze meestal ook weer op he!

Hou de moed er nog even in, want het is idd absoluut niet leuk, kamperen in het ziekenhuis...

ach...niet leuk! Heel, heel veel beterschap voor kleine mitte en goede moed voor zorgende mama en helpende handen voor papa.
Maar ...wat dragen jullie leuke kleren tijdens het kamperen!

Miserie seg! De enige week van januari dat ik niet van plan was om in 't kliniek te komen... ;-) Courage allemaal, beterschapsknuffeltje (voorzichtig he!) voor de kleine Mitte-meid, en laat weten wat ik kan doen he!!

Oh, veel beterschap voor Mitteke.

Om te reageren moet je ingelogd zijn...