Cinema

Naar de cinema! Dat hadden we nog niet gedaan met ons kindjes. En vermits ze thuis ondertussen gemakkelijk een disneyklassieker kunnen uitzitten, werd het wel eens tijd om de te doen. Om moederlief wat rust te geven tijdens haar "bevallingsverlof", en vermits het weer niet echt geweldig was trokken we (Fien, Klaas en mezelf) op een druilerige dinsdagnamiddag naar Metropolis voor een eerste cinemabezoek. Trijnm Mitte en Katrien bleven gezellig thuis. Ik nam voor de veiligheid Greet maar mee, want de kans bestond dat Klaas tijdens de voorstelling naar 't wc moest. En om dan Fien alleen te laten zitten: niet zo'n plan.

Het was vanaf het eerste moment al "groots" voor Fien en Klaas. De trap omhoog, de grote letters, de inkomhal. Ze wisten niet waar eerst kijken. Gelukkig was het op dat moment niet al te druk, zodat we rustig door de hal konden wandelen. We zijn eerst nog even naar 't wc geweest, kwestie van eventuele accidentjes voor te zijn. Greet en Fien bij de meisjes (ah ja), en Klaas en ik bij de jongens. Klaas wou al meteen in de piscijnen pipi doen, maar hij kon er maar net inkijken ("maar dan moet je mij omhooghouden") dus hebben we het toch maar op de gewone toiletten gehouden. ;)

Na het toiletbezoek passeerden we langs de winkel met versnaperingen. Drinken was niet aan de orde (het lot niet tarten, namelijk) maar een snoepje kon er wel af. Na even rondgekeken te hebben werd besloten dat zoete popcorn best lekker was (de zoute vonden ze maar niks) en dus kregen beide kindjes elk een zakje popcorn. Hun oogjes? Blinken.

Na betaald te hebben trokken we naar de zaal. Ons Fien wist het al meteen niet zo goed meer: zo'n groot scherm, zoveel lawaai... Ze deinde efkes terug, maar had toch niet veel aansporing nodig om verder te gaan. We zochten onze plaatsjes: ik had vooraf onze tickets voor Shrek, voor eeuwig en altijd gekocht:

We hadden plaatsjes vrij in't midden van de zaal, maar niet te ver van de kant zodat een toiletbezoek relatief snel (en pijnloos voor de andere aanwezigen) kon gebeuren. Ge ziet, ik wou niks aan het toeval overlaten. Eens we zaten konden we de aanval op de popcorn inzetten:

Ik kan u zeggen: 't was snel op, en ik was content dat ik zelf ook nog wat popcorn heb kunnen eten. :)

Maar goed: de film zelf dan. Ze hebben de hele tijd, van begin tot einde, met grote ogen zitten kijken. We hadden Shrek gekozen omdat ze dat kennen van de DVDs die we hierthuis hebben, en omdat die filmen meestal niet te spannend zijn. Fien durft nogaleens, eh, op te gaan in het verhaal, en als het dan intens wordt dan komen er soms zelfs wel traantjes aan te pas. Na een tijd bleek dat ook bijna hier het geval te zijn: op't einde is er een vrij intens en druk stuk (met een draak!) en toen bleek al snel dat het spannend was voor onze jongedame. Ze was al bij Greet op schoot gekropen, maar toen er een paar stoelen verder een kindje begon te huilen (ook van de schrik?) werkte dat versterkend, en heb ik ze maar efkes bij mij gepakt. Klaas vond het allemaal okee: ik heb meermaals gevraagd/gezegd dat als hij bij mij wou komen zitten, dat mocht, maar meneer vond het niet nodig. Zijn ogen werden met de minuut groter, maar hij heeft het flink doorstaan. Toen we na afloop aan Fien vroegen of ze het spannend had gevonden, kwam er een lakoniek: "nee eh?" uit. :D

Oh ja: ze lassen blijkbaar pauze in tijdens kinderfilms. Dat weten we ook weeral. Onze kroost heeft de zaal van boven tot onder onderzocht. Ik heb Klaas uiteindelijk van de bovenste rij moeten gaan plukken want hij wou er niet meer afkomen (en de pauze was op z'n einde aan't lopen).

Enfin, ze vonden het bijzonder plezant, en we gaan dat dus nog wel eens doen. Het was tof dat Greet erbij was, en ze mag de volgende keer nog mee, maar het blijkt dat ik het ook wel alleen zou afkunnen (leve de pauze, en leve klaas die niet in zijn broek heeft gedaan).

Om te reageren moet je ingelogd zijn...