Het niet te onderschatten hoofdstuk: borstvoeding.

Zo, het huis is aan kant, de kinderen liggen in bed en moeder schrijft nog een stukske blog.

Binnenkort zal dat zo niet meer zijn. Dan zal het zijn "de kinderen liggen in bed en moeder schrijft nog een stukske blog" of erger zelfs "de kinderen liggen in bed en moeder in de zetel."

Zo'n klein boeleke in huis, dat is allemaal heel plezant! Maar 't heeft ook een keerzijde uiteraard.
Binnenkort beginnen we weer aan een reekske borstvoeding. Zéér gemakkelijk! Maar ook zeer vermoeiend.

Met borstvoeding moet ge dan niet uw bed uit om fleskes te staan maken 's nachts, ge moet uw borsten niet steriliseren, enz.
Feit blijft wel dat ge 't beste van uzelf geeft aan dat versgeboren bazeke/bezeke en dat vraagt energie! Bakken energie bij tijden.
Ik vreet mezelf een ongeluk tijdens de borstvoedingsperiode.
Dat resulteert uiteraard niet in 't schoonste figuur en dus kan ik me alvast beginnen ergeren aan het vet dat op allerlei verkeerde plaatsen zit, aan kleren waar ik niet meer in pas (noch de gewone kleren, noch de zwangerschapskleren). Vloeken en blijten. Ik weet dat uit ervaring! Nodig mij het komende jaar dus aub niet uit op feestjes waar ik er netjes uit moet zien, waarbij ik voor mijn kleerkast moet gaan staan om te kiezen wat ik zal aandoen.
Na de borstvoedingsperiode glijden die kilo's er vanzelf weer stilaan af. Totdan hoef ik níet aangesproken te worden op 't feit dat ik nog steeds -euhm- zwaar of struis ben.

Een ander negatief neveneffect hier is dat mijn huishouden niet borstvoedingsvriendelijk is.
Het stof en de spinnenwebben gaan mij staan aangapen. Vlekken zullen zich verzamelen op de grond. De keuken zal niet te netjes zijn. De was zal zich opstapelen tot ongekende hoogtes.

Het komende jaar ga ik mezelf gelukkig prijzen dat mijn poetsvrouw om de twee weken de pijn wat verlicht, dat mijn kinderen vers eten op hun bord krijgen, ze in propere lakens slapen en ze nette kleren aan kunnen trekken.
Al wie ons nieuwe huis nog niet gezien heeft, heeft dikke pech met andere woorden.
Totdat dat vers schaapke er is, moogt ge nog tot op 't hoogste verdiep komen om onze stulp te bewonderen.
Vanaf de geboorte van nummer vier is het enkel toegestaan om naar het kind te komen kijken. En hopelijk wordt u allen verblind door het kind, zodat de rest van de rommel aan uw neus voorbij gaat. ;)

't Is maar dat ge 't weet. :)
*Duimt dat de borstvoeding als een treintje loopt!* (En niet als een 'trijntje' in't begin) ;)

En een huis dat niet 100% spik en span is met kleine koterkes in huis, daar hebt ge geen borstvoedingsexcuus voor nodig zenne (ik toch niet ;) )
Op 02/08/2010 om 10:25 schreef sarah:
Wat een leuk stuske schreef dat wakkere moedertje hier!
Op 02/08/2010 om 12:11 schreef hannelore:
genoteerd!
zoveel ervaring is precies gelijk ne glazen bol... van kop tot teen spik en span, alsook uw huis én alle kinderen... wie kan dat??
euh... ikke ni :)
gene stress...

véél succes!

xxx
hannelore
Op 02/08/2010 om 12:34 schreef Karin:
mooi berichtje neegeschreven
Ook van mij veel succes!!!!
Ik vind dat dus eigenlijk wel chique dat je zo realistisch bent én dat je het aanvaardt dat het in die borstvoedingsperiode (minstens ;)) wat minder aan de kant zal liggen...

Persoonlijk heb ik het daar voor mezelf wel moeilijk mee: ik wil dat het bijna altijd aan de kant ligt en als dat om heel begrijpelijke redenen niet zo is, kan ik dat moeilijk relativeren en loop ik daar echt lastig van. Ook al weet ik dat dat dom is :)
Dat belooft als ons 3de kindje er is, zeker die eerste borstvoedingsmaanden...

Op 02/08/2010 om 19:21 schreef Katrien:
@Tamara: realistisch... ja, da's ervaring uiteraard. Aanvaarden... euhm... dat lukt mij ook niet zo goed hoor. ;)
Zo herkenbaar, fantastisch om te lezen :)
Onze derde spruit is vandaag 2 maanden en wonder boven wonder slaapt hij al drie nachten door (van 22.30u tot 6u), dat heb ik nog nooit meegemaakt! Net op het moment dat de vermoeidheid echt de bovenhand wou nemen, wat een timing!
En we hebben nog het geluk dat er elke week iemand 4u komt strijken en poetsen nu, maar mijn kraamhulp-uren zijn bijna op.
Ik heb het graag opgeruimd, en dat lukt tot nu toe bijna alle dagen. Het eten staat ook bijna alle dagen op tijd klaar zodat we samen kunnen eten (want dat vind ik erg belangrijk, ook al zijn onze kinderen moeilijke eters).
En vanaf september is het weer school, dat zal hier heel wat rust tot gevolg hebben na twee maanden met ons viertjes thuis.
Ik wens jullie in elk geval veel mooie momenten samen met jullie kroost!
Om te reageren moet je ingelogd zijn...