38 weken - kind 4

30 juli 2010. 38 weken zwanger.
Dat heb ik bij Trijn niet gehaald, maar ook Fien was toen al een dagje oud. Kind 4 gaat dus stilaan Klaas achterna. Die kwam een dagje later dan uitgerekend.

37 weken halen was een hele opluchting. Maar kind 4 blijft rustig zitten waar het zit. Geen stress alhier dus.
Ik ben het zwanger zijn ook nog niet beu, dus da's nog geen bezwaar.
Al moet ik toegeven dat het toch wat vermoeiend begint te worden.

Het slapen 's nachts is namelijk niet meer zo euhm... rustig.
Na enkele uren in bed te liggen, begint mijn buik zich serieus op te spannen. Darmen zitten dan geblokkeerd, blaas geraakt gevuld. Een draaike naar ruglig om zo nog wat verder te slapen, tot het dromen begint over plassen. Echt, ik heb al overal geplast in mijn dromen. Straf dat ik dat tegelijkertijd nog niet écht in bed deed. Die dromen worden steevast gevolgd door een toiletbezoek.
Ik heb die fase lang kunnen uitstellen, want ik vind het verschrikkelijk om 's nachts mijn bed uit te moeten om naar 't toilet te gaan. Helaas, het kan sinds drie weken niet anders meer. Kwestie van de nieren te sparen, kunnen we ook dat lijf maar beter gehoorzamen. Dik. Tegen. Mijn. Goesting!

De combinatie van nachtelijke toiletbezoeken, een opgeblazen buik, opletten voor verkeerde bewegingen waardoor de buikspieren in kramp zouden kunnen schieten, maakt dat ik me al eens moe durf voelen. 't Is alweer een tijd geleden dat ik de dag nog eens probeerde door te komen zonder 's middags een dutje te doen tijdens de kinderdutjes.

We kunnen het ondertussen ook niet meer ontkennen dat we toch stilaan de geboorte van nr 4 naderen. Twee weken verwijderd van de uitgerekende datum, dat begint er al deftig op te lijken natuurlijk.
En als de vroedvrouw eerst belt om te vragen hoe het is alvorens ze de trein naar Antwerpen neemt (ze is hier dan immers niet op een kwartierke), dan kunnen we het helemaal niet meer ontkennen.

Het wordt best spannend vind ik. Des te meer omdat ik dag per dag in 't oog houd wie ik kan bereiken om de kinderen te komen halen als dat hier in gang schiet. En eigenlijk vind ik dat helemaal niet zo ontspannend, zo per dag opvang voor de kinderen in 't achterhoofd houden. Daarbij spelen ook de verschillende dagdelen een rol. Want geeft ge de bedjes mee? Pyjama's, papfles, melk, knuffels,...? Of zal een trui genoeg zijn en kunnen ze 's avonds in hun bedje thuis?
Wat trouwens als kind 4 beslist tegen de ochtend geboren te worden? Ik heb helemaal geen zin in bevallen met een Fien en Klaas die vragen stellen of een Trijn die persé wil knuffelen. Ik wil dat graag rustig doen, zonder mij met andere kinderen te moeten bezighouden.

Of stel dat ze juist in bed liggen voor een middagdut. Dan kan ik ze zelfs niet gemakkelijk meegeven.
Nooit gedacht dat ik me dáár zorgen over ging maken. Die bevalling zelf? Dat zal allemaal wel lukken. Voor mijn part duurt het zelfs dubbel zo lang als bij Klaas en Trijn. Daar lig ik nu echt niet van wakker, maar de opvang voor de reeds aanwezige kinderen, dat bezorgt mij kopzorgen.

Als ik nu op voorhand zou weten dat de bevalling zes uur zou duren, ik zou terstond een pak minder zorgen hebben. Nu moet ik rekening houden met het vooropgestelde uur - anderhalf uur waarin alles in kannen en kruiken moet zijn.

Jaja... benieuwd... spannend...
Op 30/07/2010 om 10:24 schreef Els:
Katrien, je weet dat ons ma altijd bereid is om te helpen om eventueel samen met peter Tom kids op te vangen. De eerste week van augustus is ook altijd de auto ter beschikking 's avonds want ik ben met vakantie. Ik denk dat je over opvang van de kids geen zorgen hoeft te maken en dat er mensen genoeg zijn. Kan je al geen tas klaarmaken met het meest noodzakelijke voor het geval ze inderdaad een papje nodig hebben?
Op 30/07/2010 om 15:25 schreef sarah:
Misschien gewoon een zak klaarzetten waar vanalles in zit met vanalles voor alle dag en nachtdelen? Dan moet je niets meer bij elkaar zoeken en geeft dat was rust voor jou?
Enne...er sliepen al heel wat kinders door de bevalling van hun moeder heen hoor.
Alle goeds! toitoitoi!
Op 30/07/2010 om 15:48 schreef Katrien:
Was het maar zo simpel ja. ;)
Er staat wat gerief klaar. Bedjes zitten in de auto die mee mag genomen worden. Maar knuffels en tutjes moet je dan toch nog bij elkaar gaan zoeken (om maar iets te zeggen).

De drie anderen zijn overdag geboren, dus we houden best overal rekening mee hé. 't Gemakkelijkste zou inderdaad zijn als dat kind beslist om te komen als die andere sjarels net voor de nacht hun bed in vliegen. Helaas... dat kiest ge ni hé.
Kijk zie, dat is duidelijk de stress van een ervaren moeder, mij dus nog volledig onbekend ;-)

En straf: ik kom nu toch al even gemiddeld tussen de 5 en 10 keer mijn bed uit om te plassen denk ik! Kunt ge dat trainen? :-)
Op 31/07/2010 om 14:32 schreef Katrien:
Haha Lieve, volgens mij kunt ge dat idd trainen, maar of dat gezond is... ;)
Om te reageren moet je ingelogd zijn...