Gegroeid

Twee weken op verlof gaan met de kinderen is zéér bevorderlijk voor hun ontwikkeling.
Moeder en vader hebben immers zeeën van tijd om aan hun kinderen te spenderen.

Drie kindjes


Tijdens onze vakantie is er heel wat afgestapt. Naar het strand, naar het zwembad, naar het kasteel, naar de winkels,...
Fien heeft al die dingen gestapt, Klaas heeft ze gedeeltelijk gestapt, gedeeltelijk op de schouders gezeten, gedeeltelijk in de beco en Trijn heeft geen stap moeten zetten. ;)
Om maar te zeggen: Fien heeft niks gedaan dan stappen!! Iets wat ze tot voor kort heel slecht kon.
Ze kon het niet opbrengen om wat verder te stappen. Fien had altijd veel te veel te zien, treuzelde zo erg dat ge schrik zou hebben dat ze wortel schiet, had weinig wilskracht om verder te gaan,... Maar die fase blijkt plots gesmolten als sneeuw voor de zon. Ze stapt hele afstanden en ze doet dat goed!
De trend heeft zich zelfs verdergezet in 't school waar het laatste wandelingetje met de klas geen probleem bleek te zijn.
Ook fysiek is Fien flink gegroeid. De sandalen die haar bij 't begin van 't betere weer nog ruim pasten, zijn bijna aan vervanging van een maatje groter toe.

Klaas heeft zich op verlof verdiept in zijn taal. Soms komen er heelder volzinnen uit. Zijn woordenschat is exponentieel toegenomen en als ge 'm nú nog niet zou verstaan, zijt ge écht nen uil. :p

Trijn uiteindelijk heeft de grootste sprong gemaakt.
Ze heeft het ons ook duidelijk laten weten dat ze aan 't groeien was, want dat ging gepaard met serieus wat avondlijk en nachtelijk gehuil. En als er nu íets is wat we van haar niet gewend zijn, is dat ze 't 's nachts uithangt.

Trijn draait zich van rug naar zij, van zij naar rug, houdt het al een heel eind vol om op haar buik te liggen met haar hoofdje in de lucht, graait doelgericht naar dat wat haar interesseert en steekt het vervolgens zeer handig in haar mond. Ze trekt zich vlotjes op tot zit als je haar handjes vastpakt, ze blijft ook een enkele moment alleen zitten. Ze klauwt haar handjes in mijn borst alsof het gevaarlijk is om dat los te laten, ze slaagt er soms in om haar tutje in haar mond te steken, ze geeft voorwerpen in haar handjes door van 't ene handje naar 't andere.
Nu, vijf dagen na ons verlof, valt het ook op dat ze niet meer content is met vreemde gezichten.
Ze jammert om gepakt te worden en als je haar gewoon voorbij stapt zonder ze op te pakken, gaat de klep met véél te veel decibels open.

Kortom; de ontspannen vakantiesfeer vormt een ideale voedingsbodem voor de kinderen hun ontwikkeling.

En bij deze beloof ik nog een vakantieverslagje te posten met foto's van de hoogtepunten.
Om te reageren moet je ingelogd zijn...