Hartslag

Trijn heeft al de hele tijd dat ze in de couveuse (en daarmee bedoel ik niet alleen de couveuse zelf, maar ook het warme bedje) ligt aan de monitor gelegen. Die monitort haar hartslag en de zuurstofsaturatie in haar bloed. Dat ziet er ongeveer zo uit:


Of, bekijk dit op Vimeo.


Links de zuurstofsaturatie (in procent) en rechts de harslag (in slagen per minuut).

Je ziet dat de hartslag van zo'n boeleke op korte tijd hoge pieken en lage dalen kan meemaken, qua frequentie dan. Het gaat van 130 slagen per minuut tot 180 en een halve minuut later zit ze weer op 140. Dat is blijkbaar normaal, al is er bij inspanning (bvb hartstochtelijk wenen) natuurlijk een hogere frequentie dan wanneer ze rustig ligt te slapen. Maar dan nog: de opname hierboven is bij "volledige rust" genomen.

De boven en ondergrenzen van die monitors staan dus behoorlijk ver uit elkaar, maar je hoort toch minstens 1 keer een alarm (van één of ander babyke) bij een bezoek aan de couveuse. Dat is meestal vals, ik heb ze nog maar 1 keer weten ingrijpen (en dat was dan maar gewoon het boeleke wat wakkerder maken en klaar is kees).

In het begin indrukwekkend, maar je went er al snel aan. Ze ligt er nog steeds aan, aan die monitor, maar eigenlijk letten we er zelf niet meer op. Aan en afkoppelen doen we ook al zelf: je hebt het snel door hoe de zusterkes dat doen...
Tom,

Ik kan u verzekeren dat als ge uw Trijntje in uw armen hebt, en ge merkt dat ze precies ni meer boegeert - maar voor ge door hebt wat er a aan het gebeuren is - is er al enkele seconden later een verpleegsterke in het kamerke aangestormd, en los naar u loopt om op haar ruggeske te wrijven, dat is een scene die ge nooit meer vergeet van uw leven.

Wa sme dat even verschieten man... anyway, niets ernstig dus, gewoon effe aan hun schouderke komen, zodat ze verschrikken en verder ademen.

Grellig is het wel.

Michael
Om te reageren moet je ingelogd zijn...