Windpokken

Fien heeft windpokken. Ze was al meer dan een week vrij ziekachtig: hoesten, snot, lastig, enzovoort, en daar was dit weekend 38,5 graden koorts bijgekomen. Wij vandaag dus naar onze nieuwe kinderarts (dezelfde die Trijn behandelt) voor een checkup van zowel Fien als Klaas. Bleek daar ineens dat Fien "vol" met rode vlekjes stond, en op een aantal daarvan stond een blaasje met helder water.

Nu moet je geen uil zijn om te weten dat het kind gezegend was met de wind- of waterpokken.

Ons hart (dat van Katrien en mezelf) zakte meteen naar onze schoenen. Niet zozeer omdat ons Fien windpokken heeft. Goed, ze gaat lastig doen, en het gaat jeuken en ze gaat goed moeten verzorgd worden, maar daar valt mee te leven. We dachten meteen aan wat te doen met Trijn: zo'n kleine baby in een besmettelijk nest windpokken steken: is dat wel een goei plan?

We zagen onze "misschien komt ze deze week wel thuis" meteen uitgesteld tot minstens volgende week. Ik moet u niet vertellen dat we er alletwee niet zo goed van waren, op dat moment. De emoties en vermoeidheid van de laatste dagen zullen daar ongetwijfeld in meegespeeld hebben. We hebben al niet echt kunnen genieten van de "kraamperiode", volgende week moet ik terug gaan werken enzovoort. Ons klein beetje hoop op nog wat tijd samen met z'n vijven was dus weg.

Een paar uur later nu kijken we er alletwee iets nuchterder tegenaan. Het zal een wijziging in de plannen veroorzaken, waarschijnlijk. Maar als de dokter pakweg op donderdag (ik zeg maar iets, niet gebaseerd op waargebeurde feiten) Trijn uit het ziekenhuis ontslaagt, dan gaan we ze daar niet kunnen houden omdat we met een zieke zitten thuis. Denk ik toch.

We gaan ons morgen dus nog eens deftig informeren bij de kinderarts wat de repercussies zijn van de windpokken voor zo'n pruts en dan zien we wel verder. Maar toch: het duidt aan hoe fragiel je als ouder wordt in zo'n relatief moeilijke periode. Wat moet dat wel niet zijn als je met een kind in't ziekenhuis zit waarvan het leven aan een zijden draadje hangt? Ik hoop dat ik *dat* nooit moet meemaken.
Op 03/02/2009 om 10:21 schreef Caro:
Zijn die hele kleintjes de eerste weken niet immuun voor allerhande kinderziekten? Of heb ik het verkeerd voor?
Op 03/02/2009 om 11:22 schreef Wizzy:
Hoe moeilijk het ook is, hou de moed erin!
En hopelijk kunnen jullie binnenkort volop genieten van jullie gezin!
Veel sterkte deze dagen!
Wizzy en Daan
Op 03/02/2009 om 15:32 schreef K'tje (9maand):
Hey,
Mijn dochtertje kreeg de windpokken toen Iben 5à6w oud was. Net als Trijn, kreeg hij toen nog borstvoeding, en dat was volgens de kinderarts & huisarts voldoende om hem te beschermen. Hij heeft het inderdaad niet overgekregen.
En zoals Caro zegt, ik heb ook al vaak gehoord dat die mini-mensjes tot +/- 6m immuun zijn voor de meeste kinderziektes, waaronder de windpokken.
Klaas da's iets anders, die kan het uiteraard wél krijgen. Maar dat is minder erg, natuurlijk.
Succes nog met jullie kroost!
Groetjes
K'tje
Op 03/02/2009 om 16:26 schreef sarah:
Jullie verhalen zijn zo herkenbaar voor ons...ons derde, premature kindje deed het niet zo goed als trijntje en moest, voor het in de couveuse lag van het stedelijk ziekenhuis, eerst op de intensieve dienst liggen in het UZA...Wat waren we blij toen hij thuis kwam...de eerste voeding 's nachts in het grote bed...best emotioneel allemaal (ook al van de vermoeidheid natuurlijk) en toen begon grote broer die net drie jaar was ongelooflijk over te geven in het grote bed naast dat kleine broertje. De moed zonk toen compleet tot in onze schoenen...daar zit je dan, met zo'n fragiel babietje dat 3 ziekenhuizen had gezien en dan dit...
Daarom herken ik het zo, nu jullie fientje ziek is. Ik wens jullie heel veel kracht en goede hoop en moed en ook wel rust. Het is moeilijk pendelen tussen thuis en ziekenhuis en voeden en kolven en zusjes en broertje en alle rest...maar er komt een einde aan hoor!
Om te reageren moet je ingelogd zijn...