Trijn - dag 9

maandag 2 februari '09

't Is een koude winter, de winter waarin ons Trijntje geboren werd.
De afgelopen dagen was er een snijdende wind en heeft het weer gevroren. Deze ochtend lag er zelfs een fijn laagje sneeuw!
Gelukkig heeft ons masjoefeltje daar niet teveel last van hierbinnen. Ik hoop echter dat onze andere kindjes niet uit hun bed gebibberd zijn, want zij liggen niet op een kamertje van 28°C te slapen!

Vandaag is 't Maria Lichtmis. "Er is geen vrouwke zo arm of ze maakt haar panneke warm." Al zal dat vrouwke vandaag toch verschuild gaan achter een man. Papa is immers chefkok van dienst thuis.
Fien en Klaas krijgen pannenkoeken vandaag. De peters en meters zijn er deze keer helaas niet bij.
We moeten onze korte traditie al staken, maar feesten met een kindje te weinig is toch niet zo fijn...
Volgend jaar pikken we de draad weer op! Dan eten we 2 februari pannenkoeken met alle meters en peters en hun gezinsaanhangsels.

Over Trijn dan weer:
Ze is vandaag weer 30 gram bijgekomen. Niet veel, maar alle beetjes helpen uiteraard.
Trijn kreeg een propere maagsonde vandaag maar ze heeft ze nog niet nodig gehad. De drie voedingen die ze vandaag al heeft gehad, heeft ze volledig zelf gedronken van de borst.
Ook dat is weeral een stapje vooruit.
Maar zoals iedereen weet: "één zwaluw maakt de lente niet" en dus mogen we ons ook nog verwachten aan een minder goede voeding.
Toch zal 'k al content zijn als de balans wat meer overhelt naar de positieve kant...

Vandaag werd er ook nog eens bloed geprikt en die uitslagen bleken allemaal okee te zijn. Enkel de uitslag van het bilirubinegehalte laat een beetje op zich wachten. Daarover later meer dus.

Ik heb het vandaag ook geriskeerd om eens te vragen of er vooruitzichten waren op een eventuele thuiskomst van Trijn. Uiteraard kwamen de tranen snel opzetten toen dat duidelijk nog niet aan de orde was. En niet dat ik me er niet aan verwacht had uiteraard. Ik weet immers ook goed genoeg dat ze eerst duidelijk alle voedingen zelf moet binnenkrijgen. Ik wil zelfs niet betwisten dat ze nog beter af is in 't ziekenhuis. Echter, de neus op de feiten, da's niet altijd even aangenaam.
Sja, de vermoeidheid zal er ook wel voor iets tussen zitten.
Maar dus... voorlopig is er nog niet besproken of en wanneer ze naar huis zou mogen.

Geduld... is een schoon deugd!
Op 02/02/2009 om 15:26 schreef Judith:
Wat klinken jullie verhalen triestig.
Zo jammer, een tijd die zo fijn zou moeten zijn, een tijd van genieten, is nu een tijd van tranen.
Maar hou de hoop erin. Ik hoor ook veel goeie dingen en als ze zo blijft vooruit gaan, gaat het de goede richting uit he!
Nog veel sterkte voor heel het gezin hoor!
Ik kan goed geloven dat er tranen aan te pas kwamen... je bent uiteindelijk ook nog een mama die pas bevallen is hè.

Hopelijk gaat Trijntje snel vooruit... vandaag toch alweer een paar stapjes gezet.

Een heel dikke proficiat trouwens... ik volg jullie blogs met spanning!

Anne
Wat erg .... hopelijk geniet je toch een beetje van die kleine Trijntje. Uwe man lijkt me nogal ne straffe, die klaart dat wel ;)
En ik weet persoonlijk dat uw moeke een heeeeeeeeel straffe is, dus dat komt ook wel voor mekaar. Nu nog een groei-spurtje voor Trijn?! Ik duim heel erg mee.
Dikke knuffels.
Katrien,
Kop op !
Reken maar dat ze naar huis mag wanneer ze eigenlijk had geboren moeten worden... als ze dan spreken van een weekje vroeger naar huis te mogen, klinkt dat als muziek in de oren.
We spreken van ervaring !
Dus nog 4 weken geduld... trust me ! dat gaat snel voorbij.

Michael
Op 02/02/2009 om 22:06 schreef Freya en co:
Veel sterkte! Elke stap vooruit is er weer één dichter bij huis hoe klein ook. Probeer zelf ook genoeg te slapen! Nu jullie Kleine Trijn onder constante bewaking is, moet je ervan profiteren goed uit te rusten! Misschien een nacht in eigen bed, kan wonderen doen?! Uitgeslapen zijn, maakt je zoveel sterker.
Hou je goed en wij zijn in gedachten bij jullie!
Vele groetjes,
Freya
Op 03/02/2009 om 00:44 schreef Peter Tom:
Huur al maar een zaal voor Lichtmis 2010 ;) Nog efkes tanden bijten luitjes, en dan komt het ongebreidelde genieten. We feesten er dan dubbel en dik op, das beloofd!
Op 03/02/2009 om 01:28 schreef Tom:
@michael: je mag niet vergeten dat we met nog 2 andere kinderen zitten... Dat maakt de situatie heel anders. Ik kan me voorstellen dat we dit anders zouden aanpakken als je maar gewoon "ons twee" was geweest.
Om te reageren moet je ingelogd zijn...