Ik mis mijn Moeke

Het leven als "gescheiden" gezin begint zijn tol al te eisen, vooral bij onze kindjes dan. En dan nog eigenlijk vooral bij ons Fien. Het feit dat de twee prutsen ook nog eens ziek zijn, helpt natuurlijk niet.

Vanavond hadden we naar goeie gewoonte pistolees gegeten in de Abelebaan, bij Moemoeke en Voke Ploesj (en de rest van de bende). Ik was Katrien gaan oppikken in't ziekenhuis en dus was zij er ook. Zo konden onze kindjes hun moeke toch wat langer terugzien, in een meer huiselijke sfeer.

Dat was inderdaad een goei idee, tot ik terug moest huiswaarts vertrekken. Katrien bleef nog even achter, want vader en moeder Guetens gingen haar terugdoen en zo ineens Trijn wat bepotelen. Maar het betekende dus wel dat ik met de kindjes moest vertrekken, en hun Moeke moest achterlaten in de Abelebaan.

Ons Fien heeft tranen met tuiten geweend. "Ik mis mijn Moeke!", kwam er tussen de tranen door. We missen allemaal "ons Moeke" (inclusief ikzelf), maar Fien zit dan op de leeftijd om het perfect te verwoorden. Klaas lijkt er weinig last van te hebben, maar ik voel aan zijn knuffels dat hij haar toch ook wel hard mist. Maar goed, ons Fien heeft dus de hele weg geweend. Niet dat het ver is, maar tegen dat ik thuis was had ze mijn hart gebroken en zat ik zelf met de tranen in mijn ogen...

Thuisgekomen heb ik ze snel ontdaan van hun jassen (ze hadden al pap gekregen en hun pyjama al aan), en dan de truk met Musti maar bovengehaald: Fien op de zetel placeren, Klaas op de arm pakken, het filmke klaarzetten (maar nog niet "in gang zetten"). Dat in gang zetten doe ik dan met de afstandsbediending van net achter de deur, zodat Klaas geen bewegend beeld meer ziet, maar Fien wel. En 't is gelukt. ;)

Ik heb Klaas dan boven nog maar een verhaaltje van Musti voorgelezen en hem nog even geknuffeld. Het is niet omdat hij er niet perse achter vraagt dat hij de aandacht niet kan gebruiken. Hij leek het wel te apprecieren, want hij is flink gaan slapen.

Daarna ben ik Fien gaan redden: die was ondertussen wel gekalmeerd, en ze heeft nog 2 afleveringen op mijn schoot mogen zien. Hoewel het dan meestal bagaar is als ik de video afzet, viel dat nu mee. En ook Fien is flink gaan slapen toen ik ze in bed stopte.

Het was dus een perfecte pleister op de wonde, eigenlijk...
Om te reageren moet je ingelogd zijn...