Couveusekindje

Trijn ligt in de couveuse.

Een heel andere ervaring dan de andere kindjes die na de geboorte gewoon bij ons mochten blijven.
Het babybedje in de kamer blijft leeg en onaangeroerd. De vochtige doekjes die klaarstaan en het badje blijven ook ongebruikt.

Er is al heel wat bezorgdheid geweest tijdens de voorbije dagen in Trijn haar korte leventje. We leven van dag tot dag, in afwachting van wat de volgende dag ons zal brengen.
Wanneer Trijn sterk genoeg zal zijn om mee naar huis te mogen is voorlopig nog niet zo duidelijk.
Uiteindelijk is ze een sterke en flinke baby voor maar op 35 weken geboren te zijn, maar dat neemt niet weg dat er nog kleine overwinningen moeten komen.

Trijn



Het beeld van Trijn in de couveuse veranderde de afgelopen dagen ook al deftig.
Kort na haar geboorte lag ze enkel met een sensor aan haar voetje om de bloedsaturatie en de hartslag te monitoren.

Maandagvoormiddag kwam daar een infuusje bij om haar bloedsuikerspiegel op peil te houden. Als die te laag zou zijn en blijven, bestond er immers kans op hersenschade.

Ver weg


Dinsdag werd Trijn onder de UV-lamp gelegd omdat haar bilirubinegehalte te hoog was. Voor de goede orde: ze zag geel. Haar oogjes werden afgeplakt en dat zou zo blijven totdat ze onder de lamp vandaan mocht.

Dinsdagavond was het infuusje verdwenen uit haar armpje. Haar handje was aan 't opblazen als een ballonnetje (vergelijk met een opgeblazen handschoen). Als Trijn genoeg zou drinken (25ml per voeding, 8 keer per dag of met andere woorden: om de drie uur 25ml) mocht het infuusje wegblijven en zouden er geen verdere stappen ondernomen worden. Haar suiker zou geregeld gecontroleerd worden om eventueel tijdig in te grijpen. Sindsdien wordt ze voor en na iedere voeding gewogen.

Woensdag verandert er niets speciaals. Trijn weegt nog 2kg300. Ze is 10% van haar geboortegewicht verloren en 't is tijd om bij te komen nu.

Donderdag wordt Trijn door papa in bad gezet. Ze weegt nog steeds 2kg300. Niet bijgekomen en niet afgevallen. De plakkers mogen van haar ogen en ze moet niet meer onder de lamp liggen.
Sinds vandaag moet ze 40ml per dag drinken om bij te komen. We proberen haar te voeden met tepelhoedjes. Zo laat ze minder snel los en komt de melk iets gedoseerder binnen. Ze heeft immers nogal de neiging zich te verslikken in de melkrivieren van moeke en dan stopt ze met drinken.
Omdat ze geen 40ml wil drinken van de borst, krijgt ze een maagsonde. Via deze sonde krijgt ze afgekolfde moedermelk bij tot ze aan 40ml zit na een borstvoeding. We wegen haar dus nog steeds voor en na iedere voeding.

Benieuwd wat morgen zal brengen!
Op 29/01/2009 om 21:04 schreef TomP:
Dat die dagen van hopen en afwachten maar snel mogen veranderen in onverdund genieten zonder meer! Jullie wonen bijna heel de tijd in m'n kop hoor. :)
Op 29/01/2009 om 21:21 schreef Sofie:
Het ziet er mij een hele sterke meid uit! Ook zij zal er
naar uitkijken mee naar jullie warme thuis te mogen... We duimen er mee voor dat deze spannende dagen snel achter de rug mogen zijn en het genieten pas echt kan beginnen.
Veel liefs, Lander en Sofie, Arno, Wietse en onze nummer 3
Op 29/01/2009 om 22:01 schreef Judith:
Wat een verhaal.
Kan me voorstellen dat jullie niet gerust zijn.
de duimen staan hier ook omhoog hoor! Dat Trijn maar snel naar huis mag!
Op 29/01/2009 om 22:22 schreef Cara:
Kom op Trijntje!! Ik kan me voorstellen dat jullie best ongerust zijn! Hopelijk gaat ze nu flink aankomen en kan ze snel mee naar het warme nest van thuis! Ook hier niets dan vele duimpjes in de lucht!!
Op 29/01/2009 om 23:33 schreef liesbeth:
Ook al ken ik jullie eigenlijk enkel van dit dagboek (wat ik een beetje volg omdat jullie fien even oud is als basil -we zaten samen op prenatale), toch wil ik jullie een hart onder de riem steken. Vorig jaar werd oskar bij ons ook na 35 weken geboren, en alles komt uiteindelijk wel in orde! Je zal merken dat het drinken betert naarmate de 36 weken naderen en de zuigreflex zich optimaal ontwikkelt. Oskar was er na een vijftal dagen echt mee vertrokken en mocht toen op de kamer... Geniet van jullie kleine meid, stapje voor stapje komt ze er wel!
Wat zal dat inderdaad lastig en aanpassen zijn, dat jullie meisjes niet meteen mee naar huis mag en dan die onzekerheid en de zorgen er nog bij. Pfjew.
Hopelijk keert het snel en begint ze gauw flink te drinken! Ik duim alleszins mee.

Wat ziet ze er trouwens ongelofelijk schattig uit...
Op 30/01/2009 om 01:15 schreef Freya en co:
Het is echt zó een super mooi meisje! Schattig dat mondje!
Ik denk heel veel aan jullie! Weet uit de nabije omgeving wat het is een iets te vroege baby te hebben. Leven van dag tot dag, is de boodschap! Elke kleine betering moet als een stap voorwaarts gezien worden maar uiteindelijk komen ze er wel, die kleine drollekes! Ze worden even snel groot als op tijd geboren baby'tjes. Veel moed en ik duim dat jullie Trijntje snel met jullie mee naar huis kan! We duimen hier mee!
Op 30/01/2009 om 19:48 schreef Liesbeth, Les en kleine Mila:
Wat een prachtige meid! Om trots op te zijn!
Sinds de geboorte van ons Mila weten we wat dat allemaal teweeg kan brengen, een couveusekindje. Het lege bedje, het afkolven, het heen en weer geloop naar de couveuse, het wegen na de borstvoeding,.... en dan die emoties van een onverwachte, vroege bevalling. We wensen jullie veel sterkte en leven met jullie mee. Maar weet dat het uiteindelijk allemaal in orde zal komen!
Op 30/01/2009 om 20:43 schreef Katrien:
@Les, Liesbeth & Mila:
Ik heb de laatste dagen al véél aan jullie gedacht hoor!
Onze kleine Trijn ligt trouwens in dezelfde couveuse als Mila enkele weken geleden. ;)
Beste Katrien,

Als ouders van een mini-baby die het nodig vond om 12 weken te vroeg op de wereld te komen, begrijpen we volledig jullie situatie.
Nu Trijn is maar 5 weken te vroeg, dus dat valt eigenlijk allemaal nog heel goed mee... ze is nu al dikker dan ons Lily nu, Trijn ademt al zelfstandig, en dat eten komt ook wel snel in orde hoor.
Die 5 weken zullen sneller voorbij gaan dan je denkt.
Je moet eigenlijk het volgende denken : jullie hebben nu al het geluk om jullie baby te zien en vast te kunnen houden, anderen moeten hier nog 5 weken op wachten.
Dat is hetgeen wij ons eigen altijd vertelt hebben.
Binnen 2 weken mag Lily waarschijnlijk mee naar huis, ze heeft eigenlijk een probleemloos parkoers afgelegd. OK, de blauwe lamp, de suikerspiegelcontrole's, al dat soort dingen behoren tot het normale process van prematuren (wat een verschrikkelijk woord toch). Je zal ook merken dat ze meer nachtelijke geluidjes maakt dan je andere 2 kindjes, dat vertelt mens ons nu toch.

Je zal wel merken, voordat je het eigenlijk goed beseft zijn die 5 weken al voorbij... veel sterkte, want het blijft een zenuwslopend process voor de ouders, zelfs als er geen complicaties zijn.
Altijd over en weer rijden om je dochter eens te zien, dan een uurtje of 2 vasthouden (lang leve de kangoeroe's) voordat ze terug in slaap valt... het zijn hektische dagen, we kunnen ervan meespreken.

Groetjes,

Michael & Sandrine
een ex-collega van Tom
Om te reageren moet je ingelogd zijn...