Ikke en andere woordenschat

Bij Fien heb ik vorig jaar eens een lijstje gemaakt van alle woordjes die ze kon op haar 19 maanden en half.
Ik heb er over getwijfeld om dat voor Klaas ook te doen, maar ik heb me er uiteindelijk niet aan gewaagd.
Klaas kan véél te véél woorden zeggen en gebruiken om ze op te lijsten. Hij is 20 maanden nu, maar zijn woordenschat is gigantisch tgo die van Fien op die leeftijd.

Om dan verder te vergelijken kan ik jullie zeggen dat Fien dan weer veel sneller was in het maken van zinnetjes. Daar is Klaas sinds kort mee begonnen. Fien was met die techniek al weg op 18 maanden.

En zo zijn we weer aan 't vergelijken natuurlijk terwijl dat eigenlijk niet hoeft. Maar het blijkt dus toch dat het geen aapkes zijn en ze niet alles op dezelfde leeftijd even goed kunnen.

Onze jongste maakt dus zinnetjes. Korte welteverstaan, maar steeds meer en meer. Waar dat in december een toevalletje was, is dat nu geen uitzondering meer.
Naast de zinnetjes heeft hij de ware betekenis van "ikke" onder de knie.
Dat woord vliegt hier dus te pas en te onpas door de huiskamer!

Klaas wil zijn ikje absoluut geen oneer aandoen en wil bijgevolg alles zelf doen. ZELF DOEN! Da's de kern van deze ontwikkelingsfase me dunkt.

moeke: "Klaasje, ik ga uw mondje afkuisen"
Klaas: "ikke!"

moeke: "Zal ik u naar boven dragen?"
Klaas: schudt met hoofd "ikke!"

moeke: "Kom Klaas, we gaan ons sloefen aandoen"
Klaas: trekt aan de sloefen en zegt "ikke!"

Sokken uitdoen? Ikke! Een hapje toestoppen met m'n eigen vork? Ikke! Sjaal uitdoen? Ikke! Gordijnen toe doen? Ikke!
Enzovoort...

Vermoeiend man! Hij kán immers niet alles en hij mág niet alles zelf doen. Moederlief moet dus meer dan eens per dag zeer kordaat uit de hoek komen als zijn kleine verstandige ikje niet wil luisteren.

Hij heeft zo nog van die lastige peuterpubertrekjes ontwikkeld. Hard huilen, zelfs zonder tranen totdat er reactie komt.
Fien heeft het soms ook zwaar te verduren met peuterpuberbroer. Hij weet immers uit ondervinding dat grote zus moet wenen als ze slaag krijgt van de traktor of op hol geslagen tutjes. Toch ook een manier om aandacht te krijgen én om zich onder het juk van het allesziende zussenoog uit te worstelen.
Moeder en vader ontsnappen er trouwens ook niet aan. Klaas heeft nogal last van losse handjes. Hij test graag eens hoe los die mogen/kunnen staan. Spijtig voor hem is dat betrekkelijk vast, maar we hebben er meestal toch al een klets op ons bakkes voor gekregen.

Kortom, onze kleine lieve knuffelvent ontwikkelt zich perfect! Grenzen testen en proberen te verleggen, ontdekken wat hij kan en wie hij is, hij doet het vlotjes!
Om te reageren moet je ingelogd zijn...