Oma Ingrid

Gisterenavond herinnerde ik me plots hoe de grote staanklok bij mijn Bomma de uren sloeg. Een speciaal bimbamdeuntje zeg maar...
Fien zat in de buurt en vroeg waar de Bomma is.
De Bomma is dood, al efkes. Zoals Oma Ingrid.

Wie is Oma Ingrid nu weeral dacht Fien.
Oma Ingrid is de mama van onze papa. Ze leeft nimeer.
Er wordt wat over en weer gepraat over wie de moeke is van ons moeke en de voke van ons moeke, wie de papa is van onze papa, de mama van onze papa, de moeke van nonkel Sander, Karel, Wannes, tante Marijke, voke van ...., mama en papa van nonkel Jelle, tante Lies, nonkel Lieven,...

A picture of my mom


En toen gingen we de foto opdiepen. De doos waarin die foto al een jaar zat, heb ik een dikke week geleden terug ontdekt.
Fien en ik zijn er in gaan graven tot we de foto vonden.
De foto werd meegenomen naar de woonkamer alwaar hij werd bewonderd en een voorlopig plaatske kreeg op de kast.

Fien stelt zich er niet teveel vragen bij. Oma Ingrid is dood, ze kent ze niet maar er is wel een foto van.
Dat maakt het eigenlijk tot een gewoon verhaal voor Fien. Een verhaal waar ze stukje en beetje deeltjes uit te weten komt.
Ongetwijfeld wordt het verhaal vermengd met Fien haar fanastisch voorstellingsvermogen en fantasie. Hopelijk creëert ze een eigen mooie waarheid.

Deze ochtend werd de foto van Oma Ingrid herontdekt. Fien vertelde Klaas wie dat was en dat ze niet meer leefde.
De vraag wie Oma Ingrid heeft doodgedaan kwam ook vanmorgen. (Het verhaal van de poes en de honden in het achterhoofd gehouden!)
Oma Ingrid is vanzelf doodgegaan en ze is begraven.

1952-2002


Gelukkig hebben wij van veel dingen foto's, zo ook van het graf van Oma Ingrid. We zijn er met onze kindjes nog nooit geweest. We komen er sowieso al zelden... Maar dus! Die foto kwam goed van pas.
Nee, en oma Ingrid ligt niet gewoon onder de steen.
De mannen hebben eerst een grote put gemaakt en dan mocht Oma Ingrid daarin met een mooie kist, een mooie doos. (Foto opgezocht van een kist want dat moest ze natuurlijk ook weten wat dat was...)
Dan is de put terug toe gemaakt, een mooie steen erop en mooie plantjes en bloemekes, speciaal voor Oma Ingrid. Daar blijft ze voor altijd.
Voila en Fien was weeral content.

Ze wil graag nog naar de foto kijken van het graf. Het intrigeert haar. "Gaan we nog naar Oma Ingrid kijken?"
Door wat er met Sammeke Poes gebeurd is enkele weken geleden, is doodgaan en begraven worden bespreekbaar met Fien. Ze kan er zich een beeld van vormen.

Zo is Oma Ingrid geïntroduceerd bij onze kindjes! Volgende keer als we bij Oma komen, moeten we eens kijken naar foto's van Oma Ingrid met papa en haar andere kindjes. Dan zal Fien weer een stukje van het verhaal kennen.
Op 14/11/2008 om 14:05 schreef Tante Lies:
Ik ben blij om te horen dat Fien zoveel wil weten over haar Oma Ingrid. Haar oma zou zo trots zijn geweest! De komende kerstperiode is altijd een goede periode om Oma Ingrid ter sprake te brengen. Heeft papa Tom trouwens geen filmkes ni meer van Oma Ingrid?
Dat gaat nog wat worden als we dat binnen een paar jaar aan Miel moeten vertellen. Die zal niet alleen Oma Ingrid moeten leren kennen op foto, maar ook zijn bompa Miel. En die heeft dan nog dezelfde naam als hij...?!
Om te reageren moet je ingelogd zijn...