Borstvoeding - niet altijd een lolletje...

In het begin waren er zowel bij Fien als bij Klaas die zeer vervelende tepelkloven.
Bij Klaas wist ik al van wanten en heeft dat zaakje niet zo lang geduurd.
Daarna is borstvoeding immers gemakkelijk!

Fien stopte op 5, 5 maanden met borstvoeding. Ze kreeg al groentjes en fruit en moekesmelk zei haar nog weinig.
Klaas kwam er toen aan en het zou dus wel eens goed kunnen dat ze gewoon de melk niet meer lustte door bijv. hormoonverandering enz...

Klaas is nu 6 maanden oud en we stuiten op een nieuw borstvoedingsprobleem.
TANDJES!!
Op zich geen probleem, maar zoals ik hier al eerder had vermeld durft onze sjarel zijn tanden al wel eens in mijn borst zetten.
Een zéér pijnlijke zaak!

Op aanraden van de verpleegster van Kind en Gezin belde ik gisteren naar de VBBB.
Een lactatiedeskundige stond mij te woord.
Conclusie: Hij moet goed aanhappen zodat hij een "mond vol borst" heeft. Hij zou dan niet kunnen bijten.
Ik moet hem dus dicht bij mij houden.
Schrikeffecten en andere van die zaken zijn uit den boze want zouden kunnen leiden tot borstweigering.
Liefst geen flesjes geven. Dat kan de zaak enkel verergeren en tepel-speenverwarring veroorzaken.
De mevrouw aan de telefoon raadde me ook af om zalfjes of andere middeltjes te gebruiken ter bevordering van de genezing.
Bij de eerste tekenen van honger het kind aanleggen. Zo voorkom je gulzig slobberen aan de borst.

Dat afkolven, dat was ik gisteren na twee keer al beu dus dat had ik al snel overboord gegooid.
Klaas vindt het trouwens ook helemaal niet leuk om van een flesje te drinken. Blijkbaar lukt het hem tegenwoordig alleen als je hem de fles in zijn handjes geeft zodat hij al spelend het spel kan leegtutteren.
Maar goed, dus geen melk uit flesjes meer.

Nu heb ik gisteren en vandaag zo goed en kwaad als kon borst gegeven. Goed laten aanhappen, dichtbij gehouden. Dat laatste is eigenlijk niet van de poes want meneer vindt met zijn kin tegen de borst niet leuk en duwt zich dan weg.

Vanavond echter had ik er mijn buik van vol! Deze avond was het voeden zo pijnlijk dat ik er bijna tranen van in m'n ogen kreeg.
De tepel die er het ergst aan toe is, is helemaal ontstoken. Rood, etter, bloed, korstjes, stekend gevoel,... die dingen. :s
De volgende voeding wordt er dus wel gekolfd! Ik zie het niet zitten dat hij dat nog eens gaat opentrekken.
De ene borst kan hij drinken. De andere zal ik zo goed mogelijk proberen leeg te kolven (zien dat we nu ook geen borstontsteking zouden oplopen). Als hij niet genoeg heeft, dan probeer ik 'm de gekolfde melk wel uit een bekertje te geven.

Ik hoop dat ik snel van deze miserie verlost ben!
Wat een moeder lijden kan...
Chapeau dat je het vol wil houden!

Noa & Onno hebben elk tot 8 maanden bij mij gedronken, maar als ik alle kwaaltjes die je opsomt zou hebben gehad was dat waarschijnlijk niet gelukt..

Veel succes!

Ellen
Op 09/11/2007 om 19:57 schreef Tante Lies:
Ik vind het ook erg dapper dat je zo volhoudt. Ik kijk er al naar uit dat onze jongen aan mijn borsten hangt. :S
Op 10/11/2007 om 20:54 schreef Carine Dewinter:
er bestaan toch van die tepelhoesjes om over de tepel te zetten ! ze doen geen pijn bij het drinken
ik heb het deze week gezien bij een klasgenoot van mij ,heel gemakkelijk
proberen maar
Op 11/11/2007 om 01:40 schreef Katrien:
Tante Carine, ik heb ze hier in huis!! In 't begin hebben ze geholpen bij het laten genezen van de tepelkloven. Nu, zes maanden later, weigert hij ze pertinent!!
Niks gebaat dus!!
Om te reageren moet je ingelogd zijn...