Bed-verlatingsangst

Fien heeft sinds gisteren de typisch-voor-haar-leeftijd bed-verlatingsangst ontwikkeld. Dat uit zich in gejammer na 10 minuten bed, dat wel even kan aanhouden. Gisteren een kwartier, bijvoorbeeld (vandaag hebben we het zo lang niet laten duren). Als je dan gaat kijken om te zien wat er is of om ze te troosten, krijg je een hysterische dochter als gevolg die met geen middelen rustig te krijgen is. En dat klinkt ongeveer zo:



Vermits ik gisteren alleen thuis was met de kindjes, heb ik er toen niet beter op gevonden om ze even uit bed te halen (het was toen ook nog niet geheel duidelijk wat er aan de hand was). Dat was na een goei half uur van dat gekrijs. Ondertussen was Klaas ook wakker geworden van het gekrijs en moest ik die ook terug in slaap krijgen (zonder een lekkere borst melk als troostje). Vandaag is Katrien ze 2 keer gaan troosten en na een goei halfuurke was ze stil.

Hopelijk duurt het zo niet te lang: onze meid is slim genoeg om te beseffen dat ze met die kuren - ook al doet ze het niet expres - een ticket op zak heeft om uit haar bed te mogen (zoals gisteren).
Om te reageren moet je ingelogd zijn...