Verlof 2007 - Ares (iii)

Op zaterdag hebben we het beste weer gehad van heel ons korte verlof. De voormiddag was zoals de dagen voorheen al snel om, maar 's middags zijn we dan naar het strand getrokken.

Nu is de Franse kust net iets anders dan de Belgische kust (al is de Belgische kust eerder de uitzondering, denk ik): geen hoge appartementsblokken en winkeltjes langs de dijk, en een dijk die meteen op het strand uitgeeft. Nope: een goede old-fashioned duin en dan het strand erachter. Het betekent ook dat je niet tot vlak bij het strand kan rijden, en dus moesten we onszelf goed bepakken om heel aan het strand te geraken. Met andere woorden: kindjes in de draagdoek en dan maar gerief opladen:

Fien ook in de draagdoek


't is heel wat gewicht, maar het ging wel - al was het op't gemakske:

Duin op Duin af


Op de laatste foto kan je zien dat er achter de duin - landinwaards - een heel bos bomen staat... We hebben zo ongeveer 10 minuten of een goeie 6 km over een bochtig - weliswaar geasfalteerd - bosweggetje moeten rijden vooraleer we aan de kust waren. En dan bedoel ik effectief alleen maar bos, niet af en toe een huisje of zo. Niks. Bos.

Maar goed, back to the beach.

Ik kan je vertellen: de Cote d'Argent is winderig. Is niet geheel onlogisch ook niet, als je weet dat de wind een hele oceaan heeft om op snelheid te komen. :) Het was dus even wat heksentoeren uithalen om ons halve tentje geinstalleerd te krijgen (door het schuin op de wind te zetten bleef het mooi staan). Onze kindjes vonden de wind eerst maar niks: Klaas begon te jammeren toen we hem uiteindelijk uit de draagdoek haalden om hem beschut in de tent te leggen (uit de wind), en Fien vond het hele strand + wind gedoe nogal overweldigend en stond de eerste 5 minuten rond onze benen te drenselen. Maar na een goei kwartiertje waren ze het alletwee gewoon, en was er geen vuiltje meer aan de lucht.

Fien heeft zich rot geamuseerd met de schelpen die ze samen met Moeke heeft gaan zoeken:

Moeder en dochter (en zoon) Spelen in't zand met de schelpen


Ze heeft mooi zitten spelen in de put die papa voor haar heeft geschupt met de blote handen (het schupje lag nog vergeten in de auto):

Put graven voor Fien Spelen in't zand met de schelpen


Klaasje lag ondertussen rustig met armen en benen te spartelen (spieren oefenen!) in het tentje:

Klaas in het tentje beschut


Hij is eigenlijk bijzonder braaf geweest, ook al was de situatie voor hem niet ideaal: fel licht, veel wind en goed warm. Af en toe bij moeke aan de borst om de dorst te lessen, en't ventje was content.

Tegen de avond hebben we dan alles maar ingepakt. Dat was geen sinecure met de vele wind die er stond. Voor andere dingen hielp de wind dan weer wel... Zo werd een draagdoek ombinden iets gemakkelijker dan zonder wind:

Winderig


Na nog een laatste blik op het strand te hebben geworpen (en het terug opgeraapt te hebben om het in de dichtsbijzijnde vuilbak te gooien)...

Cote d'Argent


... zijn we naar huis vertrokken. Door de wind merkte je niet dat je verbrandde en tegen dat we aan de auto waren was het duidelijk dat ik het vlaggen had. De kindjes waren goed ingesmeerd en hebben de dag zonder schade doorstaan (en Katrien verbrandt zowieso niet, zegt ze). Maar echt erg was het niet: de dag daarna voelde ik het al niet meer.

't Was laat toen we terug aan de camping waren, en we hebben Fien maar meteen in bed gestopt na haar badje (mits een goeie fles pap natuurlijk), en zelf maar pizza besteld op de camping:

Avondmaal


Die was bijzonder lekker, en 't was een perfecte afsluiter voor de leukste dag van't verlof!
Om te reageren moet je ingelogd zijn...