Moeke Sonja

Gisteren ging ik met Klaas en Fien langs de ziekenkas. Klaas moest nog steeds worden ingeschreven dus 't was tijd om daar eens werk van te maken.
Op de terugweg passeerden we langs het huis van moeke Sonja. (Daar bleef Fien logeren terwijl we in het moederhuis waren met Klaas.)

Eventjes een goeiedag zeggen leek me wel okee, dus belden we aan...
We wachtten... wachtten nog eventjes... en dan nog héél eventjes. Maar moeke Sonja was niet thuis.

Spijtig, dat vond vooral ons Fien. Want met het keren van de kinderwagen en het afrijden van de oprit begon het haar te dagen dat er geen moeke Sonja zou verschijnen. Zette ze daar bij gevolg eventjes haar klep open en begon tranen met tuiten te huilen.
Ze was er helemaal verdrietig van... geen moeke Sonja... we stonden nochtans voor haar deur.
Tot thuis heeft ze gejammerd en gehuild; "de ogen uit haar kop geblèt".

Fien weet verdomd goed wie moeke Sonja is (zonder ze te hoeven zien), weet waar ze woont en vindt ze enorm tof!!
We zullen er dus nog eens moeten passeren hé.
Om te reageren moet je ingelogd zijn...