Brave kindjes

Ik moet het eerlijk toegeven: we hebben 2 brave kinderen. Gisteren hebben ze nog maar eens bewezen.

We moesten namelijk richting Kortrijk: ik had een hoopje "snel-snel-dringend" werk in m'n schoot geworpen gekregen, en een deel daarvan was het installeren van de software op 3 laptops. En die moesten tegen vandaag terug bij de klant zijn, dus zijn we die gisteren naar Aalbeke gaan brengen zodat ze op tijd ter plekke waren.

't is toch een goed uur rijden, en tijdens de rit heeft geen één van ons twee prutsen van zich laten horen. Fien heeft een tijd met haar poppemie zitten spelen en plezier zitten maken in haar autostoel, en is uiteindelijk in slaap gevallen. Klaas heeft de hele rit mooi geslapen in de maxi-cosi. Hij vindt het over't algemeen geweldig om daarin te zitten, trouwens.

Eens aangekomen moest papa nog even de software demo-en, en wegens lokale netwerkproblemen duurde dat toch al snel een half uur. Ondertussen zat moeke met Fien & Klaas in de auto. Klaas kreeg ondertussen eten (verse melk), en moeke en Fien hebben daarna spelletjes gespeeld. Fien vanuit de autostoel, moeke vanuit de passagierszetel.

Tegen dat ik klaar was, begon Fien al wel lastig te worden: het was dan ook al 19u voorbij, en het was een wonder dat ze nog niet eerder was beginnen zagen vanwege de honger. Wij dus naar de Lunchgarden van Kortrijk - zoals op voorhand gepland. Die vinden bleek moeilijker dan gedacht, ook al hielp de GPS in de N95 (Leve wegwerkzaamheden!). Eens daar aangekomen hebben we ons aan een tafel geinstalleerd, gaan aanschuiven en ons tenslotte met 3 volle borden terug aan tafel gezet.

Fien bleek geen fan van de vol-au-vent die we haar voorschotelden. We hadden hetzelfde op ons bord, en ons heeft het gesmaakt. Waarschijnlijk is de smaak van niet-van-thuis-eten te verschillend om het lekker te vinden. We hadden voor haar ook een dessertje genomen: een potje verse aardbeien.

Aardbeien eten


Madam heeft het hele potje naar binnen gespeeld... Haar vitamientjes had ze dus wel binnen. ;)
Ondertussen liet ook Klaas van zich horen. Ik heb hem dan maar een nieuwe pamper aangedaan, maar hij bleek niet echt te troosten. Gelukkig hadden we allemaal ons eten binnen en zijn we dan maar vertrokken.

Ook in de auto heeft hij nog een tijdje geweend: we konden goed horen (aan de manier van wenen) dat het van de krampjes was, en na een kwartier of zo is hij uiteindelijk toch stilgevallen (thuisgekomen bleek dat hij z'n pamper goed had gevuld. ;)). Het grappige was dat Fien op een bepaald moment mee is beginnen doen, zomaar, voor't plezier. :) Van Fien gesproken: die is - tegen de verwachting in - heel de rit terug naar huis wakker gebleven. Met vanalles zitten spelen, naar buiten kijken, knuffelen met de poppemie, en tegen zichzelf zitten babbelen.

Tegen dat we thuis waren was't 22u... Katrien heeft Fien meteen in bed gestoken - zonder morren - en ik heb Klaas z'n dagelijkse badje gegeven. Onze kinderen zijn vandaag heel braaf geweest: deze rit had evengoed een hel kunnen zijn met veel gezaag en geween, maar dat is dus niet gebeurd.

We mogen content zijn. :)
Op 21/05/2007 om 22:11 schreef TomP:
Hopelijk kunnen jullie kiddo's later op hun blog hetzelfde zetten: we zijn vandaag met ons oudjes naar de lunch garden in Luik-aan-Zee gebeamd. Man man man, zo flink da ze waren, en ons papa was zijn gebit dan nog vergeten! Maar hunne pamper... :D :D
Op 21/05/2007 om 22:11 schreef Tante Lies :
Een goei opvoeding zeker...? :P
Om te reageren moet je ingelogd zijn...