Thuis met Klaas en Fien

Klaas is ondertussen bijna 10 dagen oud en zo zijn we weer een eindje op weg...

We komen hier thuis zo stilaan op ons plooi en proberen weer een deftig dagritme te vinden.
Bij onze thuiskomst bleek het allemaal niet zo simpel te zijn.
Fien moest terug wennen aan het ritme van thuis én aan haar nieuwe broertje. Dat laatste impliceert dus ook een nieuwe aanpak thuis.

In eerste instantie wisten we zelf niet waar eerst kijken en beginnen, ondertussen hebben we er al wat meer de pak van weg.
Laten we stellen dat we allebei onze handen meer dan vol hebben.
Eten maken, papjes maken, borstvoeding geven, wassen, pampers verschonen, kleedjes verschonen, onszelf nog ergens tussendoor zien te verzorgen, slapen,...
"Ze zuipen energie, meneer!" En ja, dat is waar.

Fien lijkt er ondertussen geen graten in te zien dat Klaas nu deel uitmaakt van ons gezinnetje. Ze weet dat het blauwe tutje van Klaas is, ze weet Klaas zelfs al aan te wijzen als je 't haar vraagt, ze doet spontaan "aai, Klaas",...
Niettegenstaande gebruikt ze Klaas wel als steunpilaar om zich op recht te duwen als ze naast ons in de zetel "zit". Fien is zich van geen kwaad bewust als ze met haar voeten wild heen en weer zwaait in Klaas zijn buurt.

Als ik Klaas borstvoeding geef, komt Fien graag een extra knuffel vragen. En als 't geen knuffel is, komt ze wel met een boekje aandraven om te lezen. Gelukkig weet ik die dingen nog te combineren en kan ik dus twee kinderen tegelijk content stellen.

Met 3 op de zetel


We hebben ook wel geluk dat ook Klaas een relatief gemakkelijke baby is. Hij heeft nog maar zelden doorgeweend hier thuis. Daarbij is het meestal snel duidelijk waarom hij weent.
Ons ventje houdt enorm van een warm lijf om tegenaan te liggen en neemt uitgebreid de tijd om te eten.
Hij laat zich niet opschrikken door het lawaai van zijn zusje wat op zich al een groot gemak is. Grote zus heeft namelijk een klok van een stem als het haar niet uitkomt!!

Kijken


Onze kleine man is bij tijden ook zéér wakker. Hij kijkt verbazingwekkend goed rond met zijn grote ogen en ook zijn hoofdje rechtop houden lukt hem al wel eens.
We maken onszelf wijs dat 't komt omdat hij 2 weken langer in de buik heeft gezeten dan Fien.
Wie zal het zeggen hé.

Voorlopig doen ze het goed, onze twee spruiten. Hopen dat het zo vlotjes blijft gaan.

Ah, dat staat ons dus ook binnen enkele weken te wachten. Met dat verschil dat Ophélie nog niet alleen kan stappen...
Op 15/05/2007 om 13:40 schreef TomP:
"Ons ventje houdt enorm van een warm lijf om tegenaan te liggen"

Daarom dat die kleine baas zo stil was op mijne schoot ^_^
Op 15/05/2007 om 19:45 schreef De Vos Anne:
Nogmaals een dikke proficiat vanwege je ouwe juf Anne, ik had mijn reactie geschreven bij het dagboekstukje "kijken naar zichzelf" en niet braafjes bij het laatste zoals het hoort, foei juf! Maar ik had juist naar de schattige video's van Fien gezien.
Kinderen die voor het geluk geboren zijn, dat zijn Fien en Klaas, en een juf op leeftijd kan het weten ;)
Om te reageren moet je ingelogd zijn...