9 maanden...

Ondertussen is ons guitig ding meer dan 9 maanden oud en uitgegroeid tot een wiebelbeest dat graag ontdekt.

Stilzitten is er niet direct meer bij. Enkel tijdens een ritje met de auto of een wandeling in de kinderwagen kan ze stil zitten. Ah ja, dan moet zij de omgeving niet doen bewegen, maar beweegt haar omgeving vanzelf.
Nu merk ik dat daar de laatste tijd ook verandering in komt. 't Is te zeggen... waar ze vroeger stillekes alles observeerde, zal ze nu al eens een kreet slaken of ergens naar roepen.
Ze heeft immers door dat haar geluiden ergens toe kunnen dienen. Taalontwikkeling als het ware. ;)

Ons zotte mus!


Een paar dagen geleden vonden we dat ons Fien ook weer ineens enorm veranderd was.
Ze kon vanalles nieuw.
Zo trekt ze bijvoorbeeld haar bavetje zelf over haar hoofd. Ze helpt ook bij het aan- en uitkleden. Armen en benen gaan vlot naar waar je ze wil hebben als je ze leidt. Bij het uitkleden trekt ze zelfs gezwind haar armen door haar mouwen.
Als ze in haar box rechtstaat en je klapt in je handen -als teken van 'ik ga je pakken'- dan steekt ze haar armen uit en staat ze enkele seconden zonder steun recht.
Staat haar box voor het raam en zit ze te spelen, dan zal ze rechtstaan en door het raam turen als ze kinderen of onbekende geluiden hoort.
Wanneer papa vertrekt naar 't werk en door de deur verdwijnt, dan beseft ze dat hij niet meer direct terug komt. Is het gordijntje open, dan tuurt ze hem nog even na alvorens verder te spelen.

Jiehaa, ju papa! Ik kies.... mmmmm...


Na die 9 maanden leven zijn er ook dingen die zich duidelijk versterkten.
Zo is ze nog steeds ons zonneke in huis. Een goedlachs kind dat zelden ontevreden is en alle harten weet te veroveren.
Verder heeft ze een sterk eigen persoontje. Fruit eet ze bijvoorbeeld al bijna twee maanden niet. Groenten gaan er daarentegen in als zoete koek MAAR ze moeten wel zelf klaargemaakt worden door moeke of papa. Bij 'potjeseten' houdt ze na een paar happen stijf haar lippen op elkaar! (Ook vandaag weer toen we geen vers eten konden klaarmaken omdat de kookplaat het begeven had.)
Knuffelen doet onze dochter nog steeds met veel plezier!
Gaan slapen daarentegen wil niet altijd van een leien dakje lopen... soms kan ze moeilijk afscheid nemen en in slaap vallen. Ze voelt zich dan alleen gelaten.

Tot zover het relaas over de stand van haar ontwikkeling

de foto's zijn bijna net zo geweldig als Fien zelf! Liefs 'tMetje
Op 18/12/2006 om 18:27 schreef Tante Lies:
De foto's laten goed zien hoe Fientje echt is, een echt schatje! Je kan niet anders dan verliefd worden!
Om te reageren moet je ingelogd zijn...