Uit logeren

Fien is dit weekend voor't eerst uit logeren geweest. Bij haar meter Greet in't stad.
't was al efkes ingepland: moeke en papa hadden nog wel eens zin in een volledige nacht rust. En ook al hebben we niet te klagen (ons Fien slaapt van 20u tot 7u, mits een kleine onderbreking om 6u), de vroege uurtjes begonnen ondertussen "door te wegen" (we moeten mss eens leren op tijd gaan slapen).
Maar goed, Fien ging dus bij Greet slapen.

Zo'n evenement is natuurlijk een hele verhuis:
  • Bed
  • beddegoed (laken, denken, knuffels, ...)
  • Verzorgingsgerief (doekjes, pampers, badje, badcréme, thermometer, ...)
  • Eten (fruit voor de fruitpap, Nan, flesjes, ...)
  • Speelgoed (popjes, een nest speeltegels, de relax/wipper, ...)
  • De buggy
En dan vergeet ik nog wel wat waarschijnlijk.

De verhuis naar ginder ging zonder problemen, en na een klein gevecht met het bed was alles toch goed geinstalleerd. Met een raar gevoel in ons binnenste lieten we onze dochter voor het eerste keer een hele nacht achter bij iemand anders (maar wel in goeie handen, natuurlijk). We hebben van de gelegenheid gebruik gemaakt om even wat tijd voor onszelf te nemen: wat gewinkeld, lekker gaan eten (tapas!) en daarna naar de cinema (mét gratis tickets). We lagen op een redelijk uur in ons bed en hebben een volle 8u kunnen slapen (en zelfs meer).

Zondag stonden we iets na de middag terug bij Greet voor een brunch samen met Greet, Pitou en haar kinderen (ambiance verzekerd). Wat bleek: Fien was heel braaf geweest! Ze had zonder morren goed gegeten (zelfs een extra betterfood uit eigen hand - zonder bavetteke aan <_<), was flink gaan slapen (en een beetje langer mogen opblijven dan thuis) en had goed doorgeslapen (wat niet gezegd kon worden voor haar meter die bij elke beweging terug wakker was). Ze had flink zitten spelen, ook al was Greet even uit het zicht (zingen hielp blijkbaar). Ze was een zonnetje in huis geweest.

WortelLate Night TV


En ze was natuurlijk ongelofelijk blij ons terug te zien... En wij haar! Verbazingwekkend toch hoeveel je van zo'n pruts kan houden, ook al is ze nog maar kort in je leven.

Moeke blijPitou & Katrien


Hoe dan ook: het experiment is geslaagd. We kunnen Fien met een gerust hart "ergens" achterlaten, blijkbaar. En dat zal nog wel beteren met de maanden/jaren als ze wat groter wordt hopelijk. Voor herhaling vatbaar dus.

Greet & Fien


Greet, nog eens merci om op onze pruts te letten hé. Je hebt dat goed gedaan!
Op 18/10/2006 om 01:10 schreef Tante Lies:
Blij te horen dat het zo goed is gegaan. En nu eens logeren bij tante Lies en nonkel Steffen? :)
Om te reageren moet je ingelogd zijn...