Stemmen

Vanmorgen zijn Fien en ik samen gaan stemmen. Katrien lag nog lekker te knorren, en vermits ik toch op een quasi onmenselijk zondagochtenduur eruit moest om mij als reserve-bijzitter naar stembureau 16 te begeven (waar genoeg volk was zodat ik na 10 minuten terug naar huis kon), heb ik van de nood een deugd gemaakt en eens lekker vroeg gaan stemmen. Zogezegd om minder lang te moeten aanschuiven, maar het is absurd hoeveel mensen er om kwart na acht al in de rij staan (in Broechem dan).

Maar goed, eerst heb ik natuurlijk Fien haar flesje gegeven (ze was tegoed wakker toen ik terug thuis kwam, de eerste keer), dan even de bakker binnengewipt - voor een iets uitgebreider ontbijt dan de harde sandwich van gisteren die ik voor het vertrek had binnengestompt, Fien aangekleed en opnieuw vertrokken met identiteitskaart, oproepingsbrief en Fien in de hand. ;)

Tijdens het wachten kwamen we al snel 2 kindjes tegen... Gaetan (7 of 8 jaar schat ik) en zijn zusje Amandine (iets jonger, 5 of 6 misschien). Hun mama en papa stonden iets verder in de rij aan te schuiven. Ze hadden meteen interesse in Fien natuurlijk, en ook Fien vond die 2 geweldig. In't begin was wat overweldigend, zo al die jonge drukte. Maar naarmate we opschoven in de rij vond ze het plezanter en plezanter. Op den duur begon ze zelfs te tetteren van contentement.
Ook Gaetan en Amandine vonden het best goed (alles beter dan saai staan aanschuiven), en stelden me honderuit vragen over Fien en mezelf.

En zo was het al snel aan hun mama en papa om te stemmen, en zo was de pret gedaan. Ik moest zelf nog een kleine 5 minuten aanschuiven, om daarna met ons Fien een stemhokje in te duiken. Na m'n stem te hebben uitgebracht (groen en blauw) en ondertussen alles duidelijk te hebben uitgelegd aan ons Fien (al snapte die er niet veel van), mocht ik de stemkaart terug uit de computer pakken. Fien heeft ze dan overgepakt en ze aan het bureau terug aan de meneer van de stemming gegeven, al had ze daar eerst niet veel zin (zo'n kaart is geweldig om op te sabbelen. :D)

Tegen dat we terug buiten stonden, bleek dat Gaetan en Amandine ons stonden op te wachten (inclusief moeder en vader). Ons Fien vond het geweldig want ze lachte honderduit! Na 300 keer dag te hebben gezegd (over en weer) zijn we dan maar terug huiswaarts gekeerd.

Ondertussen ligt ons mieke terug te slapen, dus het was precies best wel een vermoeiende uitstap voor haar, zo even gaan stemmen...
Op 08/10/2006 om 17:21 schreef TomP:
Klinkt als een leuk, sociaal én leerrijk uitstapje! :) Ik had meer chance: binnen en buiten, zonder rij! Maar mijn stemkaart voelde een beetje sticky aan, nu weet ik hoe da komt... :D
Om te reageren moet je ingelogd zijn...