Kamp - Groeien

Het mag gezegd worden: ons Fientje is er enorm op vooruit gegaan door mee op kamp te gaan. We merken alletwee een groot verschil tussen de Fien-voor-het-kamp en de Fien-na-het-kamp. Het lijkt zelfs alsof ze fysiek gegroeid is, al zeggen de cijfers (zie het laatste postje over Kind & Gezin) dat anders. Maar 't zal dus wel aan haar verbeterde vaardigheden liggen.

Rechtzitten Ze heeft op kamp dan ook verschrikkelijk veel kunnen zien. We wisten al langer dat ze graag naar vanalles kijkt, en dan is zo'n chirobivak met een hele hoop spelende en joelende kinderen natuurlijk een goudmijn. Soms wist ze niet waar eerst zien. Ons madammeke heeft dan ook wel heel wat geslapen tijdens die 11 dagen, want veel zien = veel verwerken en veel verwerken = veel slapen.

Daarbij komt dan nog eens dat we er zelf ook veel meer mee bezig zijn geweest dan wanneer we hier thuis zouden zitten. Tenslotte zijn we hier maar met 2 man (en dikwijls zelfs maar 1) om te stimuleren, maar op kamp is Fien van arm tot arm gegaan en vonden we (binnen de kookploeg) altijd gemakkelijk "een babysit" om even op haar te passen als we zelf met iets bezig waren.

Tenslotte: volgens de Oei-ik-groei boek is er rond de 4-en-half maand een ontwikkelingsprong, waarbij babies snel dingen bijleren. En die 4-en-half-maand, dat was net toevallig mot in't kamp. ;) En hoewel ons Fien zich niet altijd aan het schema houdt zoals het in de boek beschreven staat (het is dan ook nen Adriaenssen/Guetens (al dan niet schrappen wat past)), zal het er toch ook wel mee te maken hebben.

En dus is onze dochter er met rasse schreden op vooruit gaan. Vooral motorisch dan: waar zo voor het kamp eerder nog heel ruw dingen probeerde te pakken (en het vaak niet zo goed lukte), kon ze het plots heel goed (voor haar leeftijd). En naar ondertussen goeie Fien traditie: heel berekend. Je kan ze bijna zien "rekenen" hoe ze haar handje moet bewegen om iets te pakken. Heel rustig beweegt ze dan haar armpjes richting voorwerp om dat dan gewoon rustig vast te pakken. Niks "proberen totdat ik iets vastheb" of wild om zich heen slagen om toch met een sjanske iets te stekken te hebben... Nee hoor. Kijken, bewegen en grijpen. Het is verbazingwekkend hoe snel ze daar ineens mee weg was.

fien-beker


Ze begint ook goed te zitten: voor't kamp lukte dat hoegenaamd nog niet, maar nu kan ze al vrij zelfstandig op onze schoot zitten. Een vlak oppervlak is nog te moeilijk, maar als ze "in een goteke" kan gaan zitten, dan zit madam al aardig stabiel.

Hetzelfde voor het staan: dat ging voorheen ook al, maar dan was het gewoon benen bij elkaar, dan strekken en blijven staan. Nu staat ze lekkerlijk met beide voeten op de grond, de benen zelfs licht uit elkaar. En heel stabiel ook, soms moeten we haar amper ondersteunen.

Je ziet: veel stimulans is dus goed voor de ontwikkeling. We gaan ons dus zeker niet opsluiten met ons pruts...
Op 10/08/2006 om 01:20 schreef Tante Lies :
Ik vind wel dat Fientje meer en meer op haar paps gaat lijken, qua gezicht dan. Ze is inderdaad heel erg vooruitgegaan. Amai, als dat bij alles zo gaat zijn... Bereid jullie al maar voor! ;)
Op 10/08/2006 om 01:45 schreef Spaceman Spiff:
Ze kan in elk geval al drinken zoals de papa :P
Om te reageren moet je ingelogd zijn...