Een zonneke in huis...

Buiten is het gigantisch heet deze dagen. De zon laat zich van zijn beste kant zien en dat zullen we geweten hebben.
Maar ook bij ons thuis binnen hebben we een zonneke!

Ons Fien was vandaag om op te eten.
Zaterdag en zondag waren lastige dagen voor ons masjoefel, maar daar is ondertussen niks meer van te merken.
Ze straalde deze ochtend al toen papa haar uit bed ging halen.

In de loop van de voormiddag ben ik met Fien naar Deurne getrokken met de bus. We gingen de mémé een bezoekje brengen.
En ja, een wandeling vindt ons Fien al feest dus de bus was al helemaal het einde! Zoveel nieuwe dingen te zien. Het plafond van de bus werd grondig geïnspecteerd, mensen die voorbij haar voituur wandelden werden gekeurd en de mevrouw met de roze blouse aan met witte en nog rozere bloemen, die was het toppunt!! Het toeval wilde zelfs dat deze vrouw in het blikveld van Fien bleef staan zodanig dat die twee kleine deugnietenoogjes geen centimeter wijkten van de archilelijke -doch zeer indrukwekkende- kledingsstijl.

Eens van de bus gestapt, viel Fien als een blok in slaap. Het gerammel van de bus en de nieuwe dingen die ze MOEST zien, hadden haar duidelijk wat vermoeid. Toch was het slaapje van korte duur.
Een kleine twintig minuten later is ze namelijk wakker geworden bij de mémé waar een klokje met een schel 'ding-dong' elf uur sloeg. Helaas!!
Gelukkig was ze goed gezind en hongerig.
Na haar eten was ons Fien zo moe en wist ze met zichzelf geen blijf zodat ze eens goed haar stem heeft laten horen in Deurne Zuid.
Heel wat tegengestribbel en vechten tegen de vaak later is ze toch in slaap gesukkeld. Niet lang weliswaar, maar daarna was ze weer het zonneke in huis!

Mémé, Fien (en Pépé)


Om 14u nog eens moekesmelk en fruitpap door papa.
...Fien achtergelaten bij de mémé om samen met papa richting Merksem te rijden zodat er nog wat kampkookinkopen vervolledigd konden worden.
Of de mémé dat een probleem vond? Hoegenaamd niet zelfs!! Ze was er zelfs doodgelukkig mee dat ze haar achterkleindochter mocht bijhouden. En ons Fien? Die vond dat ook alweer een groot feest.
Mémé moet nog maar naar ons Fien wijzen of er iets tegen zeggen en die kleine meid van ons krult van plezier en tovert een schitterende lach op haar snoetje. Ongelofelijk om te zien trouwens, en absoluut vertederend. :d

Mémé laat meneer Paard dansen voor Fien


Tegen een uur of vijf 's namiddags stonden we weer in de Borrekensstraat waar een briefje tussen het traliewerk van de deur stak met opschrift 'Niet bellen aub. Fientje slaapt.'
Aha! De mémé had dus haar magische vingers bovengehaald om ons meiske te doen slapen. (Want slapen op een ander is tegenwoordig niet meer zo evident.)
Goh, veel moeite had ze er niet mee gehad. Bedje gemaakt op de zetel, wat liedjes voor gezongen en nog geen vijf minuten nadat we waren vertrokken, sliep Fien!
Tegen half zes is ze dan wakker geworden en de hele woonkamer straalde weerom van die brede lach op Fien d'r gezicht. Overgrootmoeder en achterkleindochter moesten elkaar maar één enkele blik gunnen en het geluk kon niet meer op! Die twee hebben elkaar duidelijk gevonden.

Na het avondeten zijn we richting Broechem vertrokken. 't Was al tegen de zevenen aan 't gaan en Fien was behoorlijk moe aan 't worden.
Thuis aangekomen heeft papa het grote bad laten vollopen om daarna samen met zijn dochter in bad te gaan.
Ons mieke mocht dan al moe zijn, het bad delen met haar papa is fijn.
Moeke stond in voor het inzepen en afdrogen en uiteraard ook voor het fotowerk. Zo hebben we weer wat beeldmateriaal bij en de foto's spreken voor zich! Plezant was het wel.:d

Badpret

Hallo!

20060717_194406DSC_5013 Badpret Badpret

Badpret
Op 18/07/2006 om 21:10 schreef Tante Lies:
Het is super om zo'n uitgebreide verslagen te krijgen! En om te horen dat mijn favoriete nichtje een droom van een kind is... zoals haar tante zeker? :P
Om te reageren moet je ingelogd zijn...