Voke Ploesj vierde zijn verjaardag!!

Gisteren waren voke ploesj en tante Marijke jarig. Voke Ploesj werd 53 jaar en tante Marijke 21. (Vanaf nu is ze dus zogezegd écht volwassen.)
Marijke was -zoals vaak- niet thuis en dus konden we haar geen live gelukkige verjaardag wensen. Voke Ploesj was gelukkig wel thuis. Ons wandelingske door de ferme hitte van zaterdag was dus niet voor niks. Cadeautje gegeven, kaart gegeven... en Fien werd moe... DACHT ik. Slapen wilde ze echter niet zozeer.
Na een tijdje in haar voituur gelegen te hebben, heb ik ze er maar uit genomen. Slapen bleek er toch nog niet bij te zijn. Flanellen doek op de grond gespreid, Fien erop en meneer Paard erbij. Onder de notenboom bleek dit een groot succesnummer te zijn. Ons meisje vond die bewegende blaadjes geweldig en die fijne zonnestraaltjes die er hier en daar doorpriemden riepen om haar aandacht.

3 op een rij

Op het gras was het trouwens lekker fris voor onze kleine dochter. Ook kleine boelekes houden van de gepaste verkoeling hé ;).
Voke Ploesj is zijn kleindochter nog een beetje komen entertainen onder de notenboom.
Na een tijdje kwamen ook nonkel Sander, Moesjke en nonkel Karel thuis. Deze laatste vond het wel een leuk idee van voke Ploesj om met Fien te spelen en even later had Kareltje Sjareltje het spel dus overgenomen.

Fien wenst voke Ploesj een gelukkige verjaardag!! Nonkel Karel en Fien

Jaja, nonkel Karel en kleine Fien, dat worden nog dikke vriendjes!!
Helaas duurde de vreugde niet al te lang en was het huilen geblazen. Fien was nergens mee te troosten dus vertrok ik met haar maar weer richting gemeenteplein. Moord en brand heeft ze geschreeuwd, maar eens we goed en wel vertrokken waren, vertrok ons juffie naar dromenland.

en toen was ze kwaad

Tot we thuis waren heeft ze geslapen. Niet al te lang dus, want zo ver moeten we nu ook niet wandelen van de Abelebaan naar 't Gemeenteplein. En helaas... heel de avond was er met ons Fien niks aan te vangen. Huilen, schreeuwen, brullen!!! Het badje tussendoor vond ze wel okee. Maar owee toen ze eruit werd genomen, toen was 't weer om zeep. Daarna weer van 't zelfde; tieren, krijsen, jammeren. Nergens was ze mee te troosten. Eten wou ze niet, slapen ook niet zozeer.
Uiteindelijk is anderhalf uur later dan normaal in haar bedje beland ZONDER laatste voeding. Papa en Moeke waren dus wel enigszins ongerust. Ze zou toch niet ziek aan 't worden zijn? Niet willen eten, dat is immers zo niet van haar gewoonte.
Maar ach! Ze heeft nog tot half acht 's morgens in haar bedje gelegen. Niks aan de hand meneer, ze was gewoon LASTIG.
Om te reageren moet je ingelogd zijn...