De langste dag van het jaar...

... oftewel zaterdag de 24ste.
's Namiddags kwamen Piet, Neena en hun zoontje Nick op bezoek. Zij hadden ons Fien nog niet komen bewonderen, maar dat is bij deze dus ook gebeurd.
Piet is één van de gekke Medaer-broers waar ik in Leuven mee op kot zat. Veel hebben we elkaar sindsdien niet meer gezien, maar zo toch nog net genoeg om contact te houden met elkaar. Uiteraard zijn babybezoekjes daar een goede gelegenheid voor.
In januari ofzo gingen Tom en ik (met dikke buik toen) nog bij hen op babybezoek. Ondertussen is de kleine Nick al een aardig ventje van bijna 7 maanden geworden met guitige ogen vol deugnieterij! Ons Fien is er maar een dutske tegen.
Het was een fijn bezoekje.

2 vaders, 2 babies

Aansluitend op het babybezoekje zijn we met z'n drietjes naar de BBQ van gewest Lach oftewel het Lachfeest geweest.
Jaja... we mochten daar nog binnen... ook oudleiding en oudgewest was uitgenodigd en aangezien ik onder die twee categorieën val, moest ik daar wel naartoe!
En geweldig toch, met zo'n baby tussen een hoop chiroleiding. Ik zou al bijna schrik krijgen dat ons dochter later komt vragen of ze tóch niet naar de Chiro mag gaan :p.
Ons Fien kon het namelijk goed verdragen dat er enkele chiromensen met haar rondsjokkelden.
Uiteraard werd de babypopulariteit nog wat gestimuleerd door het aanwezige familiegehalte aldaar. Tante Marijke en Nonkel Wannes wisten hun omstaanders best wel te charmeren met een baby op de arm!

Wannes & Fien Moesjke en Fien


Na het Lachfeest moesten we bij ons thuis in de Abelebaan nog brood gaan afzetten. En ja hoor... Moesjke was nog eens thuis (lees: niet gaan werken) dus konden we daar met ons Fien niet ongezien vertrekken. Dolgelukkig was ze toen we besloten om ons Fien nog even daar te laten zodat ik nog even kon gaan oefenen met den auto. Tom ging dus thuis het was- en slaapgerief halen voor Fien terwijl de Ploesj ondertussen door Moesjke de zolder werd opgejaagd om het babybadje te gaan halen. De TummyTub zag Moesjke niet direct als optie, ze wilde ons Fien graag met haar beentjes zien spartelen in 't water.

Enkele toerekes industrieterrein en anderhalf uur later kwamen we ons Fien weer ophalen. Ze had lief gelachen, goed gegeten, beetje geweend en braaf gaan slapen. Kortom; voor herhaling vatbaar wat Moesjke betrof. En ja... we laten ons dochter er ook met een gerust hart achter hoor. ;)
Om te reageren moet je ingelogd zijn...