Komkommer

't is wat komkommertijd hier. Het leven gaat ondertussen z'n aangepaste maar gewone gangetje. Ons Fien is nog steeds een braaf meiske, en we zijn alletwee al wel wat gewoon aan de rare uren des nachts.

Ik heb zelf wel even een vermoeidheidsdipje gehad: dinsdagavond was er echt niks met me aan te vangen, en we zijn om 10u30 gaan slapen, en ik heb wel tot 9u de volgende ochtend geslapen. :D Niet aan één stuk natuurlijk. 'k had het nodig. Vanochtend heeft Katrien nog anderhalf uur langer geslapen dan ik. Om de beurten slapen we dus alletwee wat bij.

Ons Fien is wel aanhankelijker dan gewoonlijk, de laatste dagen. We vermoeden dat ze in haar eerste "sprongetje" zit, volgens de Oei, ik groei tijdlijn. Die gewaagt van een eerste sprong in de (mentale) ontwikkeling van de baby rond vijf weken. Ons Fien is er morgen ondertussen al 7, maar vermits het pas begint te tellen vanaf de uitgerekende geboortedatum ipv de echte geboortedatum klopt dat dus wel. Logisch ook, want ondanks de vroegere geboorte groeit de baby op standaard tempo verder, en dat had ook zo geweest in de buik.
We merken ook wel dat ze veel alerter is dan voorheen. Ze kijkt duidelijker en langer rond, en glimlacht ook veel meer. En ze luistert af en toe al eens als we onze klap tegen haar verkopen, zelfs in die mate dat ze effectief haar hoofdje draait om je aan te kijken.

Het blijft een zonneke in huis!
Om te reageren moet je ingelogd zijn...