Een lastige nacht

Gisteravond zijn we gaan kwissen in Divora (de chiro waar ik een paar jaar m'n broek versleten heb als jongensleiding tussen een hoop grieten). 't was de eerste keer dat ze dat deden, en het leek ons wel een leuk idee om mee te doen. We hebben met de toekomstige kampkeukenploeg samen gespeeld (Saskia, Jeroen, Lieselot, Katrien, Fien en ik - Annelies had vergadering en Kim moest verbeteren), en 't was best gezellig. ;) De vragen waren een beetje langdradig en soms ook wel moeilijk, en daardoor duurde het wel wat lang. Tegen half twee pas ('s nachts) zaten we terug in de auto!

Ons Fien was er dus bij, en ze heeft weer heel de avond het engeltje uitgehangen. Er was toch heel wat drukte en lawaai in de zaal, en't was er meer dan lekker warm, en toch heeft ze heel de avond geen kik gegeven. Ze sliep door alles door (veel hulp hebben we er dus niet van gehad). Maar het beloofde dus al wel voor de uurtjes NA de kwis.

En ja hoor. We zaten goed en wel in de auto en het weenconcert was begonnen. Onderweg is ze dan wel wat gekalmeerd, maar nadat we dan effectief thuis waren, was het hek helemaal van de dam. Ons Fien was lastig en wij hingen er aan voor onze nacht slaap. Tegen dat we in bed konden (zo rond kwart na twee) wou ze eerst niet echt goed eten, en het gejammer bleef maar aanhouden. Ze huilde niet echt heel hard door, maar 't was eerder een soort klaagzang. Ze was met niet veel te kalmeren, en we hebben het nog kwart voor vier zien worden... Uiteindelijk is ze in slaap gevallen op Katrien haar buik. Voor de rest van de nacht hebben we wel wat kunnen slapen (Katrien heeft zelfs borstvoeding gegeven, maar ze kan het zich niet echt goed herinneren), maar tegen 8u was het feestje terug gedaan. Weer lastig, zagen, wenen.

Enfin, we hebben tot de middag in ons bed gelegen, soms eruit (pamper verversen, rondsjokkelen, ...), af en toe een half uurtje slapen, dan weer troosten, en zo voort, en zo verder. Echt goed geslapen hebben we dus niet, en dat heeft zich in de loop van de dag wel gewroken. 't is nog geen tien uur, en we zijn alledrie uitgeteld!
Op 09/04/2006 om 06:46 schreef Nonkel Sander:
hej respect voor deze mensen, ik zou het ni lang uithouden :geeuw:
jaja applaus applaus eeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeen cut!!!
prachtig!
Op 09/04/2006 om 19:37 schreef Tante Lies:
Ge moet veel geduld hebben, da's nu wel duidelijk. Geef vooral niet op, betere tijden zullen komen!

Tante Lies xxx
Om te reageren moet je ingelogd zijn...