Lang Geleden

't is weeral even geleden sinds we nog iets in de dagboek hebben geschreven. Dat komt onderandere omdat het (nog) niet zo simpel is om een berichtje te posten in dit dagboek, maar vooral omdat we het nogal druk hebben.
Zo'n kleine baby in je leven krijgen is toch wel een hele aanpassing, zo blijkt. Alle ouders ter wereld zuchten nu een collectief "Ah ja", maar da's zo één van de dingen die je moet ervaren om het te weten waarschijnlijk.

Aan ons Fien zal het zeker niet liggen: ook al vraagt ze veel werk, het is en blijft voorlopig een hele brave baby. Sinds we thuis zijn heeft ze 2 van de 3 nacht zeven uur aan een stuk geslapen. Eén nacht is ze één keer wakker geworden. Dat betekent dus dat wij als verse ouders onze slaap ook goed kunnen benutten. En dan nog zijn wel alletwee strontmoe. Ik mag het me niet inbeelden wat het is als je kind de halve nacht wakker is...

Wenen

Gisterenavond had Fien een beetje last van haar buikje: krampjes. Ze is beginnen huilen na haar voeding van rond half zeven, en pas gestopt toen ze haar laatste voeding van de dag had gekregen (zo rond kwart na twaalf). Daartussen heeft ze zowat heel de tijd gehuild, met momenten van kalmte tussenin. We hebben vanalles geprobeerd: verse pampers, nog eens eten, er mee rondlopen en sussen, in een warm badje, een kersenpitje op haar buik. Dat werkt allemaal wel, maar niet zo heel lang. :D Enfin, uiteindelijk is ze toch stil geraakt, en daarna dus heel de nacht doorgeslapen.

Ach ja, echt te klagen hebben we niet hoor... 't is een schatje, en het blijft voor de rest een zonneke!


Om te reageren moet je ingelogd zijn...