Paasvakantie

Twee dagen hadden ze nodig om in vakantieritme te komen en om zoet en lief te zijn in plaats van lastig en boos op elkaar.
Vakantieritme is heerlijk! De kinderen slapen zoveel ze willen, ze spelen zoveel ze willen en eten lukt ook zonder veel protest.
Ons woonverdiep is een kinderpuinhoop en ik heb het opgegeven om alles netjes te houden. Als ze zoveel rommel maken, moeten ze er 's morgens maar mee verder. 's Avonds verdien ik ook wat rust.
Nochtans zijn ze er ook niet vies van om af en toe de handen mee uit de mouwen te steken. Ze dekken gewillig de tafel, hangen een wasje aan het droogrek, ruimen hun kamertje op... Gisteren was het "precies kuisdag" volgens de kinderen. Elk kind met een vod in de hand en poetsen maar. Kei blij waren ze toen ze hun zwarte vodden mochten komen uitspoelen. Leep van mij natuurlijk. Ons huis is zo stinkvuil dat ge alrap een zwarte vod hebt als ge ergens over wrijft, maar dat kon het kinderplezier niet drukken natuurlijk.

Wist u trouwens dat zeggen dat ze moeten opruimen de beste manier om kinderen schoon aan 't spelen te krijgen is?

Het eerste deel van de paasvakantie doorstonden we met nog een windpokkindje. Trijn kreeg ze voor de paasvakantie, Mitte kreeg ze op de eerste maandag van de vakantie. Ondertussen zijn we er zo goed als vanaf. Olé!

In enkele beelden zagen de leuke dingen tijdens onze vakantie er tot hiertoe uit als volgt:


Zonder zwans het beste peter- en metercadeau ever!


Een van onze tuinbewoners. Onze kinderen laveren regelmatig tussen de kippenkakken, de takken en het bergje door om eitjes te rapen.


Klaas vindt rekenblaadjes maken het einde! En ook "keisaai" na 9 blaadjes na elkaar invullen.


Kinderen die onder elkaar gezelschapsspelletjes spelen, dat is fantastisch!


Wij hadden een restaurant hierthuis. Feilloze bediening en een bende rare snuiters aan tafel.


Mooie dametjes alhier!


Een jongen in huis die geen enkele letter ongemoeid kan laten. Alles moet eraan geloven.

De slechte momenten? Die zijn we al vergeten!

Oh, wat hou ik toch van jouw foto's!

Zo lief, Annelies! Merci :)

Om te reageren moet je ingelogd zijn...

Over grote jongens

We begonnen dit jaar aan een nieuw zevenjarenfeest. Deze keer is Klaas de gelukkige.
Gisteren ging de eerste activiteit door. Het bleek een topper te zijn! Dolenthousiaste en blije kinderen mochten we 's avonds afhalen.

Klaas wilde heel graag al een nieuwe brief van Wobbe krijgen. (Wobbe is het hoofdpersonage van het verhaal waar dit jaar mee gewerkt wordt.) Het liefst van al zou hij volgende week gewoon al de volgende activiteit doen en de rest van het verhaal luisteren.
Hij zal echter nog efkes moeten wachten. En samen met hem al zijn klasgenootjes. Heel de klas doet namelijk mee met het feest dit jaar. Hoe tof is dat?!


Ze viltten een muts, een wondermuts zoals Wobbe. (Ze deden uiteraard ook nog andere toffe dingen!) Op de muts kregen ze een struisvogelveer. Thuisgekomen nam ik nog rap een foto van Klaas met zijn muts, zo vlak voor het binnen gaan.

Ge moet dat nu eens bezien! Ik zie plots een vleugje van de grote jongen die mijn kind zal worden. Hoewel hij klein is voor zijn leeftijd, wordt hij toch "groot." Oh, ik verschoot toen ik daarstraks de foto's bekeek!


En omdat ik niet kan kiezen, krijgt ge gewoon de twee foto's in uw nek gedraaid. :)
Voor een groter formaat kan je gewoon doorklikken.

Om te reageren moet je ingelogd zijn...

Jarige Fien

Ze stond op als 7-jarige en ging vanavond slapen als 8-jarige.
Ze opende cadeautjes en vertrok daarna in een zomerjurkje naar school. Vorig jaar vierden we haar verjaardag met dikke jassen en sjaals, dit jaar liepen ze 's namiddags in hun ondergoed rond in de tuin.


Maandag = halve dag school. Ideaal om 's namiddags een feestje te geven.


Na schooltijd fietsten we dus met onze feestbende naar huis. Papa voorop, gevolgd door een trits kinderen. Moeder achterop, de kroost in het vizier.
Het leek een uitdaging zo met 8 fietsende kinderen maar het ging alsof ze nooit iets anders deden. Geen botsingen, geen accidenten, geen kinderen die oren op hun gat hadden, geen kinderen die de afspraken vergaten.
Een klein half uur fietsen voor 6km, dat ging vlotter dan wij hadden durven hopen.



Thuis aangekomen duurde het niet lang of er zat een hongerige bende te wachten op een bord dampende spaghetti. Als ge tegen kwart na één 's middags pas thuis zijt, dan hebt ge een kwartier later toch écht wel honger!


Ze speelden buiten, de jarige en haar gevolg. Ze sleurden stoeltjes buiten, doeken en picknickmatten. Veel heeft zo'n hoop 8-jarigen eigenlijk niet nodig om zich bezig te houden. Ze speelden scholeke, ze gingen zwart zand halen uit den berg vanachter in den hof, ze roerden in pottekes slijk,...




Oh ja, cadeautjes, die kreeg ze ook. Ze was dankbaar en oh zo blij met al die attenties.


Voorts haalden we ze even uit hun spel om cupcakes te versieren. Niet dat we dat hadden moeten doen, want ze hadden even content geweest zonder deze activiteit. Vader bakte echter een hoop cupcakes ter voorbereiding en we hadden kilo's marsepein in huis dus versierd werd er!


Na eten, zingen, spelen, was het vriendinnenfeestje gedaan. Ouders druppelden binnen en buiten en ons huis werd wat leger. Fien bleef de enige 8-jarige in huis. Een 8-jarige met een hartje vol geluk.



Nadat ze 's avonds haar meter alles had laten zien via facetime en haar peter nog met een topcadeau passeerde, kon haar dagje niet meer stuk.

Ons oudste kind. Het is zo fijn en mooi om ze groot te zien worden. Wat zien we ze graag!

Om te reageren moet je ingelogd zijn...

Jarige Trijn

Het kindeke werd vijf gisteren! En vijf jaar worden is blijkbaar wel wat spannend, dus om kwart na zeven rechtzitten in uw bed en al een boekske lezen (het was weekend hé) is dan een logisch gevolg.
Haar verjaardag startte dus vroeg, al verplichtte ik ze om nog een half uurke stillekes te zijn in haar bedje.




Om tien uur zwaaiden onze deuren open voor de genodigden van Trijn haar klasje. Haar eerste kinderfeestje werd een feit.
Vijf kindjes. Want kindjes van vijf mogen vijf kindjes uitnodigen.


Negen kindjes in ons huis. Het begin was wat onstuimig, maar algauw heerste er een gezellige speeldrukte in ons huis.
Tom en ik zetten ons neer vooraan in 't huis, kijkend naar die negen brave kinderkes. Dat ge daar zo toch geen last mee hebt eigenlijk.
Ze speelden, tekenden. Ze aten popcorn en wat fruitjes.



's Middags dekten we de tafel met 11 borden. Ze aten stuk voor stuk hun buikske vol.



De eerste taart van de dag deelde Trijn nog met haar klasgenootjes en om 14u sloten we deel één af van haar verjaardag.


Tegen 16u begon deel twee van het feest.
Peter Jurgen passeerde met zijn gevolg voor een verderzetting van de festiviteiten. Pake en Mutti sloten ook nog aan.

Ook dan waren er cadeautjes, gezang en taart.


Pannenkoekentaart. Gebakken door papa (en Jurgen) en zorgvuldig waterpas gelegd (zo leek het toch), getroond met vijf kaarsjes.


Ze speelde heerlijk en lang. Het was een zalig simpel maar fantastisch feest voor ons jarig kindeke.
Om negen uur, na 14u vol spanning en plezier, legden we ze moe en content te bed.

Volgende week breien we er nog een stukje aan met meter Leen die komt afgezakt uit het Franse Zuiden.


En weet ge wat? Na vijf jaar is het okee. Ik kreeg niet spontaan een krop in de keel bij de herinnering aan haar veel te vroege komst. 't Is verteerd.


vier jaar drie jaar twee jaar één jaar geboren

Ik las en ik keek en ik dacht de hele tijd...zou ze moeten slikken, zou de herinnering nog moeilijk zijn? (ons prematuur kindje is volgende maand jarig...6 wordt hij en wat leefde ik indertijd met jullie mee) En kijk, toen kwam het laatste zinneke. Oef! Het is goed na vijf jaren. Tijd heelt, maar nog meer dat alles goed gaat natuurlijk! Dat jullie heerlijk kunnen feesten (en blijven feesten). Hoera!!!

Om te reageren moet je ingelogd zijn...

Naar de kleuterklas - laatste editie

We deden het al drie keer, een peuterke overbrengen naar de kleuterklas.
Maandag was het de beurt aan ons jongste kindeke. Ze verliet de peuterklas en vervoegde haar kleuterzus in de kleuterklas.

Eigenlijk vertrekt Mitte een beetje te vroeg naar de kleuterklas. Normaalgezien blijven peuters een vol jaartje in de peuterklas. Dit jaar echter, zit dat peuterklasje zo vol dat doorschuiven noodzakelijk was om plaats te maken voor nieuwe kindjes. Zo is Mitte bij haar overstap naar de kleuterklas een half jaar jonger dan Fien indertijd.

Aanvankelijk was ze niet zo blij met de aandacht en haar kaboutermuts. Er waren tranen. Dikke. En een pruillip.


Bij het overgaan naar de kleuters, bleven haar oogskes op onzeker staan. Ook in de kring voelde ze zich aanvankelijk niet zo op haar gemak.



Maar dat keerde achteraf algauw eens ze een plekje aan tafel had gevonden en een boke met siroop en fruitjes mocht eten naast haar zus. (Al weet ik niet of dat naast zus zitten uiteindelijk zo belangrijk was.)


Ons vers kleuterke speelde buiten. Deed flink mee met een kringspel (waarbij ze naast één van de grootste kleuters stond. Wat een verschil!) En luisterde tot slot mee naar het verhaal van vrouw Holle dat juf vertelde.




Gisteren polste ik eens bij juf hoe dat kleinste prutske van ons het doet in haar nieuwe klas en wat we hoorden was meer dan geruststellend. "Alsof het nooit anders geweest is."

Ella en Mitte vulden de laatste plaatskes van juf Inge haar klasje voor dit schooljaar. Met pakweg 24 kleuters zit dat klasje vol. Een gezellige drukte, maar we kunnen de groei van ons kleuterhuis alleen maar toejuichen. :)


Fien naar de kleuterklas
Klaas naar de kleuterklas
Trijn naar de kleuterklas



Om te reageren moet je ingelogd zijn...

Een vers jaar

Bij het nieuwe jaar horen traditiegetrouw ook de wensen van onze kindjes aan hun meter en peter.
Nieuwjaarsbrieven is iets wat er bij ons op school niet standaard bijhoort. Het ene jaar is er eens een tekstje, het andere jaar niet.
Zodus laten wij onze kinderen onder het toeziend oog van moeder en/of vader iets knutselen. Beschouw het als een nieuwjaarswens vanuit hun hartje.
Ze vinden dat heel plezant, zo eens iets maken voor hun meter en peter. Iets wat dan écht kei goe moet zijn om cadeau te kunnen geven.

Dit jaar gingen we voor een huizenreekske.
Moeke en papa sneden de huizekes uit Fimo air.


Een dag later gingen de kinderen aan de slag voor een eerste rondje beschilderen. Dat schilderen deden we met acrylverf.
Fien, Klaas en Trijn schilderden de muren en het dak. Mitte schilderde de muren en ik deed haar dakjes.



En nog een dagje later gingen we over tot het afwerken van de huizekes.
Er werden raampjes geschilderd, deuren, bloemekes, schouwen,...
Er werd gevloekt ook. Door Fien en Klaas. Ze werden geconfronteerd met moeilijke penseelwerk en de penseelstreken die hun eigen leven gingen leiden.
Bij de twee jongsten was dat niet zo'n probleem. Gewoon omdat ze er niet zo van wakker lagen of alle lijntjes nu wel recht en schoon waren. Met ongebreideld enthousiasme schilderden ze allevier minutieus alle dingetjes zelf op hun huisjes.
Ik hielp Mitte en Trijn enkel met het schilderen van randjes rond ramen en deuren.



We eindigden met een laagje vernis en hadden alzo ons dorpje bijeen geschilderd.



Dit jaar waren er geen nieuwjaarstekstjes vanuit school mee naar huis gekomen, dus schreven we zelf een begeleidend gedichtje.
Fien en Klaas die ondertussen goed zelf kunnen lezen, lazen aan alle meters en peters voor.



Wat onze kinderen in de plaats kregen van hun meters en peters? Een trampoline!
Het enthousiasme van de kinderen om 's anderdaags papa aan het werk te zetten was groot. Er moet namelijk een fameuze put gegraven worden. ;)

Om te reageren moet je ingelogd zijn...

kerstavond

Alle hokjes van de adventskalender zijn geopend, Jozef en Maria kwamen aan in het stalleke en Jezeke mocht in zijn kribbeke. Ze aten lekkere dingen en kregen een cadeautje. Tot slot maakten ze nog een tekening bij een zacht muziekje.


Als ge uw kinderen om 21u08, zo net voor het slapengaan, nog op de foto wil zetten met hun nieuwe pyjama's aan, dan moet ge niet zagen dat ge ze niet deftig en met de lach op hun gezicht in 't gareel krijgt.

Ondertussen slapen ze in hun verse, warme gerief en ik wed dat er geen één meer zuur kijkt.
Ze hadden immers een fijne avond.

Om te reageren moet je ingelogd zijn...

Ziek

Koorts. Hoge koorts. Stemmetje weg. Slap kindje. Moeite om te ademen. Geen honger. Slapen gelijk een marmotje.
Ze sliep 2 nachten in ons bed omdat ik ze niet alleen durfde te leggen.


Een bezoek aan de kinderdokter en wat medicijntjes later leeft ze al wat meer.


Vandaag, na vijf dagen, zelfs zonder koorts.
Er kan al eens een mopje af. Er wordt al eens een hapje gegeten. Haar stemmetje is al wat minder kapot.
Nu haar billetjes nog wat spekken zodat moekelief volgende keer niet zo hard verschiet als er bij de dokter maar 12,2kg op de weegschaal verschijnt (en ze de avond tevoren eigenlijk pijnstillers had gegeven voor 15kg.)

Oh, zo sip, de duts! En vijf dagen da's lang, dat vreet inderdaad aan zo'n kinderlijfje. Ik moet vaak lachen met mijn dikkies, behalve als ik ze op moet tillen (voor een kind van een maand minder oud hier 17,5 kg op de teller) maar ze hebben inderdaad wel wat reserve om op te teren. Go go Mitteke, snel weer de oude!

Om te reageren moet je ingelogd zijn...

Maandagnamiddag

Een half dagje school op maandag. Een warme decemberdag.
Terwijl Mitte met hoge koorts de hele middag in haar bedje slaapt, spelen de anderen buiten. Het lijkt wel lente!
Met een musketon hangen ze een emmertje aan de wasdraad. Ze testen middelpuntvliedende krachten.



Achteraf wordt binnen het stikmachien boven gehaald. Klaas wil een cadeautje maken. Hij doet dat verdorie goed!
Moeke helpt met het keergat, het vullen en het sluiten. De rest deed hij zelf.




Om half zes halen we Mitte uit haar bedje. Nog steeds een kooltje, rode oogjes, een piepend stemmetje.
Haar laatste weekje in de peuterklas zal er eentje thuis worden.

Mooi zo Klaas!

Om te reageren moet je ingelogd zijn...

Kerststal

Deze ochtend waren we gaan zwemmen in Nijlen - ik probeer onze 2 oudsten elke zondagvoormiddag wat zwemkunsten bij te leren, en dat valt serieus tegen hoe moeilijk dat is maar dat volledig terzijde - vroegen Fien en Klaas of ze naar het kerststalleke op het gemeenteplein hier vlak aan de kerk in't midden van't dorp mochten gaan zien. Van mij mocht dat, en dus waren ze met 2 ribbedebie naar de kerststal.

Stonden ze een kleine minuut later te roepen van "Papa ge moet komen zien", "Ja echt ge moet echt komen zien". Ik dus ook naar de kerststal.

Grote consternatie aldaar. De kerststal, dat klopte van geen kanten! Ah ja:

Ten eerste: het bedje was omgedraaid. Er lag nog geen kindje Jezus is (wat logisch is, want het is dan ook nog geen Kerstmis). Maar toch: een omgedraaid bedje! (ik denk dat het eigenlijk wel juist stond - brede basis, smalle bovenkant, maar de kinderen verwachten van een kribbe natuurlijk dat het eerder andersom is, zo bleek).

En dan, er waren twee schapen. Maar geen herder. Dat kan toch niet, wel schapen en geen herder. De herder is zowieso onmisbaar want het is tenslotte zijn stal. Ik heb geopperd dat hij misschien even naar 't toilet moest maar dat excuus ging natuurlijk niet op.

En er stonden al Drie Koningen in de stal. Wat doen die daar nu in godsnaam al? Jezus is er nog niet maar de drie koningen staat er al wel te blinken! "Da's toch veel te vroeg, hé papa". Daar staat ge dan.

Tenslotte: dat er geen os en ezel in stonden was hun blijkbaar nog niet opgevallen, maar daar heb ik dan maar wijselijk mijn mond over gehouden.

Dat ze dus in Ranst maar op hun tellen passen, want foute kerststallen, daar komt ge dus zomaar niet mee weg.
Het is ook een beetje spijtig dat het er zo rommelig bijstond. Ik snap wel dat het niet vanzelfsprekend is om de stal up to date te houden, maar als ze het kindjen Jezus op tijd in zijn kribbe gaan leggen, dan kunnen ze ook de drie koningen wat later in de stal gaan zetten. Maar dan staan ze er maar een paar dagen in en dan is de kost van de poppen allemaal voor niks geweest. Maar het zou wel historisch/theologisch accurater zijn. ;)

Om te reageren moet je ingelogd zijn...